Halloween

Halloween is niet echt een Australische traditie. Hier en daar zie je in de winkels wel wat heksachtige verkleedkleren opduiken en wat plastieken pompoenen - `t is hier lente, remember ;-)
Maar voor kinderen van 4 tot 7 lijkt die Halloween-traditie wel wat. Je mag je verkleden, een onbeperkte reeks van tattoos op je lijf kleven, en daar bovenop ook nog eens overal aanbellen en snoep vragen. Kan het beter ?
Met wat mama`s en vriendjes van Rosemarie`s en Jan-Willems scholen hadden we afgesproken dat de kids samen op tocht mochten.
Rosemarie vindt de dingen nogal snel "scary", zij ging dus niet als heks, maar als vrolijk flamenco-danseresje. Haar buit was er niet minder op !
En de mama`s en papa`s konden ondertussen een wijntje drinken op `t terras. Ja... goeie traditie die Halloween !

Rariteiten-kabinet

Aan het strand zijn de rockpools onze absoluut favoriete plekjes. Wat je daar allemaal tegenkomt....als je maar rustig en aandachtig genoeg kijkt. Vanmorgen hadden we weer prijs ! Wel oppassen geblazen want het strand was bezaaid met kwallen, van de soort "Portugees Oorlogsschip" , oftwel "Bluebottles". Redelijk gevaarlijke beestjes, niet echt dodelijk, wel bijzonder pijnlijk. Uitkijken waar je je voeten neerzet dus. We zagen enkele prachtige schepsels die we nog nooit gezien hadden, en we hebben een visje (een box fish volgens Jurgen) van een gewisse dood gered. Dat arme ding lag op een rots krampachtig te spartelen met zo`n 2 minuuscuule vinnetjes. Die ging het volgende hoog tij zeker niet halen. Rosemarie en Jan-Willem op rescue mission, schuppen gehaald en beestje terug de zee in gezet.
Dit kleine blauwe waterding vonden we ook. Piepklein, maar wat een schitterend kunstwerkje van de natuur ! Jurgen heeft ondertussen op tinternet gevonden dat het om de Glaucus Atlanticus gaat. Een soort naaktslak, nl de Blauwe Oceaan-naaktslak (euh, erg vindingrijk waren ze niet bij het bedenken van die naam... waarschijnlijk even onder de indruk van de pracht van dat dier als wij, daar hoefde geen fancy naam bovenop). Zoals steeds past ook dit dier in de "food chain" en van mij mag die rustig zijn gangen gaan. Deze slak voedt zich immers met de tentakels van de Blue Bottles. Meer nog, het slaat alle vergif uit de tentakels op, maakt er een supergeconcentreerd goedje van en gebruikt het dan om zelf gifstoten te geven.....Alle geluk dat we er niet aankwamen. Nog maar eens het bewijs dat je hier in Australie van alles wat je niet kent, moet AF-bllijven !
Uiteraard ook weer schelpjes geraapt, we moeten dringend nog eens aan de knutsel.
Voor de luch hadden we afgesproken met Rob en Cath in het Newport Arms Hotel, een grote pub, met een nog groter terras vlak aan de Pittwater. Mooi zicht, lekker eten, lekker weertje,... heerlijk plekje dus.
Na de middag wilden de kids nog een zwemmeke doen, dus terug naar `t strand, naar de rockbaths - ook zo`n geweldig Australisch ding. Vooral het kinder rock bathje dan, dat niet voortdurend door de golven overstroomd wordt, en dus lekker warm wordt. In het grote bad was het water nog maar 18 graden. Om mij er in te doen springen, moet het toch nog een graad of 10 warmer worden.

De rest van de foto`s

Banksia

Sinds het begin van de laatste schooltrimester vorige week, ben ik ook met 2 cursussen gestart. Yoga en Botanical Drawing and Painting. Uiteraard 2 heel verschillende dingen, maar allebei wel heel ontspannend (niet dat ik dat nu zo dringend nodig had, maar soit...)
De cursussen worden georganiseerd door Community Colleges waarvan er hier verschillende in de buurt zijn. Er is een gigantisch aanbod van cursussen, van snit en naad, over buikdansen tot chinees. Ik weet niet of het in al die cursussen zo is, maar bij de 2 die ik volg daalt de gemiddelde leeftijd wel drastisch als ik daar binnen stap, maar dat kan ik me eigenlijk niet aantrekken.
Het tekenen en schilderen is echt leuk, we moeten nu eerst in potlood tekenen, wat je ertoe dwingt om heel aandachtig te kijken naar wat je tekent, om zo te ontdekken wat donker en wat lichter is....Niet simpel, maar `t is verrassend hoeveel meer detail je zo ontdekt. Het gaat nog wel heel erg traag bij mij. De eerste les had de lerares een bloem bij, mijn tekening was niet afgeraakt, maar tegen dat ik thuis wilde verder tekenen had die natuurlijk al de geest gegeven. Vandaar dat ik nu maar mijn toevlucht heb genomen tot een gedroogde banksia....

Glow Worm Tunnel en Lost City

Door een nat weerbericht konden onze kampeerplannen niet doorgaan. Maar zaterdag zag er nog goed uit, dus trokken we er op uit. Naar Lithgow, 2 uur ten westen van Sydney, op de rand van de Blue Mountains en Wollemi National Park. Een oude spoorwegtunnel is er de thuis geworden voor een kolonie glow worms. Gewapend met een koplamp wandelden we er naar toe. De tunnel maakt en bocht en wordt zo aartsdonker. Dan lichten uit en het lijkt of je onder een sterrenhemel staat. Prachtig hoor !



15 sec belichting levert dit resultaat op. En een close-up van een glow worm


Aan het andere eind van de tunnel kwamen we tussen de varenbomen terecht, aan een kreekje. Ideaal picknickplekje. We wandelden daarna verder door de bush, langs loodrechte rotswanden. De wandeling viel wat langer uit dan gepland, `t was behoorlijk warm... maar afgeleid door een lang gesprek over quads, dirtbikes, 4 wheel driven, killer whales en ander cools, waren we voor het zeuren begon terug aan de auto.

In de buurt van Lithgow en Newnes, in het Garden of Stones National Park mag je met de auto op de firetrails. Een van die firetrails leidt naar The Lost City, een rotsformatie die er uit ziet als een verlaten stad. Een kort maar pittig stukje was het, soms dwars door de bush om al te diepe plassen te ontwijken. Maar wat mooi was het daar aan die Lost City. In het licht van een zakkende zon, buiten ons geen levende ziel te bespeuren. Hmmmm. Maar niet voor al te lang, want we wilden nog bij daglicht terug op de weg geraken...



Nog wat foto`s van de wandeling


Hapje gegeten in Lithgow en met 2 diep-snurkende kinderen terug naar Sydney gereden. Op de terugweg werden we nog maar eens tegengehouden door de politie voor een alcoholcontrole. In Belgie is me dat nog nooit overkomen. Hier is het op een jaar tijd al de 4de keer !

Terwijl ik dit typ, is de aangkondigde regen aangekomen. Spijtig, want de Harbour Bridge werd vandaag omgetoverd tot een mega-groot picknickveld. Wij houden een luie zondag, beetje kokkerellen, beetje wii-en, beetje tekenen.....

Guitar Hero op zondagochtend

Let vooral ook op het schoeisel van Jurgen ;-)

Schrik

Ik was me net aan `t afvragen waarover ik het eens zou hebben vandaag op deze blog... `t Is gewoon een weekdag en dan gebeurt er niet altijd iets blog-waardigs. Maar `t is ook lente met af en toe een zomerkuur ertussen. Dus staan alle deuren en ramen open, en ik ben niet goed in het dichtdoen van muggedeuren en -ramen. Vandaar dat ik vanochtend wakker werd met een reeks muggebulten. Ook vandaar dat er net weer een hagedis binnen zat, op het tapijt. Hij zat uitzonderlijk stil. Meestal kruipen ze bij de minste beweging meteen snel weg. Deze niet. Ik vrees helemaal verstijfd uit pure paniek, met een ferm hartinfarctje er bovenop. Jan-Willem heeft hem dan maar aan zijn staartje opgepakt en buiten gezet (alle geluk dat hij dat durfde, Jurgen was nog niet thuis, en de meisjes zagen dat niet zo zitten). Hij heeft buiten nog zeker een kwartier stokstijf stil gezeten. Maar nu, een halfuurtje later is hij gelukkig weggetrippeld. Anders hadden we morgen 2 verdrietige kindjes.

Krabben waar het jeukt

Vandaag zijn Jurgen en ik officieel de "7 year itch" binnengetreden. Ik weet niet zo goed wat ik me daarbij moet voorstellen. Na 7 jaar ben ik nog altijd reuze-blij dat ik met Jurgen getrouwd ben. En ja, ik krijg wel eens de kriebels van hem, maar meestal zijn dat van die leuke ;-))

Eentje van 7 jaar geleden.....