Feest !

Op dinsdag was de vakantieboel net opgeruimd, de koelkast was net terug gevuld geraakt, en toen landden oma en opa in Sydney ! Na een lange vlucht die verrassend goed was meegevallen zagen ze er dus ook nog verrassend fris en monter uit. Wat een blij weerzien ! De volgende dagen gaan we samen met hen Sydney nog eens herontdekken. Volgende week gaan ze een paar dagen naar het rode centrum. De kinderen genieten uiteraard weer honderduit.
Mooi verjaardagsgeschenk ook voor mij om zo met familie te kunnen klinken op weer een jaar erbij...Ik ben ferm in de watten gelegd met allerlei moois en Belgisch lekkers. Ik kan het nu wel aan denk ik, zo 37 zijn. Al stel ik me toch de vraag wat ik ervan moet denken als mijn eigen vader het nodig vindt een foto van mij te gaan fotoshoppen, kwestie van er wat beter uit te zien - rimpels weg, wallen weg, grijze haren wegtoveren..... !!! hahaha, van uw eigen vader moet ge het hebben he ! Maar `t zag er wel schoon uit, misschien dat ik me toch maar eens een potje rimpelcreme moet cado doen.

Bed & Breakfast ;-)

We hadden weer een behoorlijk gevulde week, die gisteren eindigde met afscheid van Freya, Wim en Vincent op de luchthaven.
Maandag hebben we natuurlijk Rosemarie`s verjaardag gevierd met overheerlijke taartjes van niemand minder dan Adriano Zumbo - voor de "onwetenden " : de meester-patissier uit Masterchef die er niet voor tergudeinst tijm en olijfolie te combineren in een overheerlijk dessertje.



Vincent, Freya en Wim genoten nog van het mooie en lekkere dat Sydney te bieden heeft. Woensdag op de vismarkt at ik sashimi en andere lekkernijen met Freya - onder het zeer alerte oog van meeuwen en een pelikaan. En op de valreep ontdekte Freya zelfs nog de chai latte !
Verder veel huiselijke pret, de sugarglider-technieken werden bijgeschaafd, en we vonden elke dag wel iets om over te vieren. Rosemarie`s reactie op Vincent`s vertrek : " Nu kan ik geen paardje meer rijden..." zegt veel over de pret die ze deze week hadden.








Deze Bed & Breakfast sluit nu even zijn deuren, maar kijkt alweer uit naar de heropening in oktober, want dan komen oma en opa !

Gevonden op Rosemarie`s fototoestel

Niet altijd picture-precise en haarscherp.... maar het was dus erg leuk met Freya, Wim en Vincent. Zij zijn nu ergens in het rode centrum, ver weg van de gsm-bare wereld, maar we gaan er van uit ze het er reuze naar hun zin hebben.

"A glorious day"

De hele week met Freya, Wim en Vincent is natuurlijk al erg leuk - op deze blog is het misschien een beetje stil, in huis is dat allesbehalve, `t is lachen van `s morgens tot `s avonds. Maar vandaag was wel een heel bijzonder topdagje. Door de regen vannacht besloten we onze wandeling in de Blue Mountains een dagje uit te stellen en we trokken naar de stad. Eerst naar het Aquarium. Topper van formaat voor de kids, ze hebben niet gestopt met tateren en gillen. In de tunnels met dugongs, haaien, schildpadden, stingrays en oneindig veel andere visjes wilden ze ongetwijfeld blijven wonen. Zo veel moois te zien ! Een aanrader.


Ondertussen waren de regenwolken weggewaaid over zee en werd het een prachtige winterdag. Ideaal weer voor een klim naar de top van de Sydney Harbour Bridge, samen met Vincent ! De voorbereiding neemt ferm wat tijd in beslag : alcoholtest, omkleden, een hele hoop gerief aanhaken... en dan op naar de brug. We gingen voor de "twilight climb". Bij daglicht naarboven, zonsondergang op de top van de brug, naar beneden bij de lichtjes van de Sydney Harbour. Het zicht was ongelofelijk, de lucht was enorm helder, we zagen heel de haven, de oceaan van Port Botany tot Manly, de Blue Mountains aan de andere kant. Onze gids noemde het "a glorious day", met zo`n uitzonderlijk goed zicht, midden in de winter, hoog boven de mooiste haven in de wereld, en we konden hem alleen maar groot gelijk geven. Er stond een stevig windje, we konden al ons gerief dus goed gebruiken. Maar, ooh man, het was genieten in `t kwadraat !



nog meer fotootjes

Award-winning !

`t Was gisteren weer zo een van die momenten dat je beseft dat de tijd vliegt ! Het leek of moeke en bompa nog maar net waren aangekomen... en toch was het gisteren voor hen hoog tijd om terug naar Belgie te vliegen. Hoog tijd, want door de Ijslandse vulkaan, hebben ze "de verlenging mogen spelen", in Western Australia nog wel.

In die 2,5 maand hebben ze veel gezien, gedaan en meegemaakt. Ze kunnen met recht en rede zeggen dat ze "het leven zoals het is ... Australie" echt beleefd hebben (met andere woorden, wat die allemaal hebben meegemaakt en uitgespookt is niet allemaal voor publicatie vatbaar ;-)

Wij zijn uiteraard super, super blij dat ze naar hier zijn gekomen. Het heeft deugd gedaan bij allemaal. Rosemarie en Jan-Willem hebben zo intens genoten van het knuffelen, spelen en babbelen met hun moeke en bompa. Die kunnen nu recupereren van al dat geravot - vooral bompa zal het nodig hebben na Jan-Willem`s "aanvallen" en dan hopelijk nog lang nagenieten.

Een van de dingen die hen opvielen en waar we sindsdien al vaak om gelachen hebben, is dat zo goed als alles wat je hier ziet en vindt (van joghurt, over wijn, tot bakkers) wel ergens een of andere award gewonnen heeft, en mocht dat even niet het geval zijn, dan roepen de winkeliers zichzelf wel uit tot "world famous", "the best in Australia, the world, the universe".
Daarom verkiezen wij moeke en bompa hierbij graag tot the Award winning, world-famous, amazing toerist/moeke&bompa/ mama&papa of the year ! Proficiat !

Nu terug het gewone leven, maar onze kerst/paasboom laten we lekker staan. Want nu tellen we af naar het bezoek van Freya, Wim em Vincent in de winter.
Trouwens, over winter gesproken, het is weer van dat : kouder in huis dan buiten en vooral `s morgens en `s avonds is het frikkin` freazing. De flanellen lakens liggen er al op. De wollen truien trekken we in laagjes over elkaar aan. Maar gisteren hebben we toch ook maar het gasvuur aangestoken

En we gaan nog niet naar huis !

Er wordt nu al wel weer flink gevlogen in, van en naar Europa, en de Ijslandse vulkaan is bijna oud nieuws, toch waren we hier deze week nog ferm in de ban van de as. Met het uitstel van moeke en bompa`s vlucht naar 7 mei, kwam een nieuw probleem op de proppen. zij het een luxe-probleem : Wat te doen met al deze extra tijd ? Waarheen ? En hoe ? Want ze hebben al zoveel gezien en het is ondertussen al herfst dus de zon schijnt niet meer overal....En ook, na al hun camper en kampeer-avonturen zijn ze wel toe aan wat comfortabeler reizen, mama is tenslotte al over de 60 he ;-) Nieuw-Zeeland ? Tasmanie ? Uitenindelijk viel de keuze op een 10-tal dagenn in Perth en beyond (The Pinnacles, Fremantle, Wave Rock, Margaret River...). Alles werd behoorlijk uitgebreid gewikt en gewogen (want ook daar was tijd voor... hahaha), en uiteindelijk vastgelegd. Als je `t mij vraagt, krijgen ze er een erg leuk extraatje bij dankzij de Ijslandse vulkaan. En ze kunnen het alvast gaan prospecteren voor als wij er eens geraken. Zondag beginnen ze er aan....aan het ik-weet-niet-hoeveelste avontuur van "Kuifje en Alice nog steeds in Australie".

60 is het begin !

Gisteren was de grote dag. Mama/moeke werd 60. Dat dat uitgebreid gevierd moest worden, hoef ik niet te zeggen.... Volgens Rosemarie - die zelf toch al een volle 6 is - is 60 nog maar het begin. Dat gaat dus nog wat geven....
Wij begonnen de dag in stijl - zij het geheel alcoholvrij - aan het strand van Balmoral met een lekker ontbijt. De bubbels moesten wachten, moeke en bompa gingen immers de Harbour Bridge op en daarvoor moesten ze wel de breath test passeren ;-)
In de namiddag zijn we naar de stad afgezakt voor het grote avontuur. Het was een prachtige dag, zonovergoten, hier en daar een wolkje, perfect voor een Twilight Climb! Naar de top bij daglicht, sunset op de top, terug naar beneden omringd door de lichtjes van Sydney !



Helemaal ingepakt, voorzien van een resem toeters en bellen, begonnen ze er aan.
Ik ben nog naar de North Pylon lookout geraced om ze van daar te kunnen zien. Maar het bleek toch langer te duren en de pyloon ging dicht. Dan maar een ander plekje gezocht, om de klimmers in `t oog te houden. De foto`s zijn wat floue, maar kheb ze kunnen volgen helemaal tot op de top. Aan hun verhalen te horen en gezichten te zien, was het een unieke ervaring ! Perfect om een 60ste verjaardag te vieren lijkt me.



Nog meer foto`s van een gelukkige verjaardag !

Splash (2)

Na een spetterende zaterdag, hadden we nog een spetterende zondag. Via Jurgen`s werk kregen we tickets voor het waterpretpark in Jamberoo. De weersvoorspellingen waren niet echt denderend, donkergrijze wolken hingen te dreigen, maar we hebben het er toch maar op gewaagd. Veel glijbanen, wildwaterbanen en allerlei zwembaden met vanalles er op en er aan. Voor de kids kan het niet "wild `n wet" genoeg zijn. Een keer in de pikkedonker en achteruit van een supersteile en supersnelle glijbaan was meer dan genoeg voor de mama... Gelukkig is er dan nog altijd de redder in nood, de papa ;-)
Je kan je wel voorstellen dat we op zondagavond 2 bijzonder vermoeide kids hadden die met het grootste gemak in hun bedje kropen.

Ondertussen zijn moeke en bompa volop aan `t genieten van hun campertocht. Na Kangaroo Valley zijn ze in Goulburn, Canberra en de Snowy Mountains geweest. Nu zitten ze ergens in de bergen in Victoria. Het weer is niet altijd schitterend, en papa laat al wel eens de sleutels in de camper zitten (met blauwe billen voor moeke als gevolg... van door een piepklein raampje te moeten kruipen ;-)) Maar Kuifje en Alice zijn nog steeds onder de indruk en in de ban van de kookaburras, kangaroos en gumtrees in dit Wonderland.
Deze foto`s van het vertrek hadden jullie nog te goed.

Rustig ?

Het is hier een beetje rustiger deze ochtend....We zitten terug maar met 4 aan tafel. Moeke en bompa zijn gisteren vertrokken op hun campertocht naar het zuiden. Mama was voor het vertrek wel verschrikkelijk zenuwachtig, maar hun 7 kubieke meter bagage en een paar kartons wijn en bier gingen er toch gemakkelijk in ;-), en nadat ik ze even op weg naar `t zuiden had gezet, leek het allemaal vlotjes te gaan. Toen ze me gisterenavond met een fluisterstem opbelde, sloeg de schrik me toch rond het hart.... Tot bleek dat ze fluisterde omdat ze een paar wombats achterna zaten en bompa natuurlijk een foto of 300 van die beesten wilden trekken. Jaaa, zo kennen we ze !

In `t begin van de week hadden ze het wat rustig aan gedaan, hun reisplannen verder uitgestippeld, beetje inkopen gedaan, wijn-research gedaan in een paar liquor stores, de geneugten van een food court ontdekt, links leren rijden, .... Ze vielen met momenten van de ene verbazing in de andere, was best wel grappig, en we hebben ze dan maar de bijnaam "Kuifje en Alice in Wonderland" gegeven. Lachen hoor.

De kinderen missen hun speelkameraden al en moeten het na school nu weer met mij (of met de wii) zien te redden. Wat een heerlijke uitvinding is het toch he, grootouders !

We blijven de volgende weken vol spanning de avonturen van "Kuifje en Alice" volgen en laat via deze nog wel eens van hen horen.

(de foto`s zijn voor later, na een crashke moet ik (of beter, Jurgen) het een en ander terug op de pc installeren.)

Blue Mountains weekend

Jan-Willem`s grote verjaardagswens - naast een nieuwe fiets - was gaan kamperen met moeke en bompa. Bestemming deze keer was Blackheath in de Blue Mountains. Op de valreep nog net voor het begin van de herfst - die trouwens nat en kil begonnen is - dus met stralend blauwe lucht en de zon hoog aan de hemel. Eerst een stevige wandeling van Pulpit Rock tot Govetts Leap, wat een heel typische Blue Mountains-wandeling is, met prachtige uitzichten, langs de kliffen en watervallen.
Kamperen deden we in de Megalong Valley, helemaal alleen, tussen de paarden van het Megalong Heritage Center. Niet te geloven dat we op zo`n prachtige plek, bij zo`n mooi weer, helemaal alleen stonden, op een gigantische wei tussen de paarden. De kinderen gingen al snel aan de slag met hout sprokkelen want kamperen is niet echt kamperen zonder kampvuur.
Met zijn zessen in de tent was "knusjes" zoals dat dan heet, de combinatie "bompa-slaapzak-luchtmatras" was niet helemaal geslaagd, maar zorgde toch voor een nachtelijke slappe lach bui ;-))
Op zondag stonden de Three Sisters op het programma, en dan zijn we op `t gemakske naar Leura getrokken, beetje winkelen, picknickje, nog wat uitkijkpunten... Gezellig.
Thuisgekomen konden we nog net de auto leegmaken, en toen was de herfst daar en begon het te regenen.

De foto`s van dit weekend :

Rustig aan ?!

Nadat ze gisteren half Sydney ondersteboven hebben gelopen, wilden mama en papa het vandaag het beetje rustiger aan doen. Maar rustig aan is een relatief begrip ten huize direct. Dus trokken we vandaag naar West Head. Mooi ritje en een fantastisch uitzicht . Blauwe lucht, azuurblauw water, eilandjes, baaien, witte zeilbootjes, bossen.... Prachtig. "Op zijn Aussies" hadden we een picknick meegenomen. Dat was weeral genieten :-) Van West Head nog even de trappekes af naar West Head Beach, en onderweg had papa nog een close encounter met een goanna, die zomaar uit een boom naar beneden viel / sprong, vlak naast hem ! Kweet niet wie er het ergste schrok...
Op de terugweg de vuurdoop voor papa: voor het eerst in zijn leven heeft hij links gereden. Alvast even oefenen voor volgende week wanneer ze met de camper richting Melbourne trekken.



Thuisgekomen nog een beetje verder kokerellen voor de dinerdate met de buren. `t Werd een heel erg leuke en feestelijke dinerdate. Vandaag was immers Ole`s verjaardag, op zaterdag is Jan-Willem het feestvarkentje. Samen worden ze 73 en ze houden allebei heel erg van chocoladetaart !

Oesters en winkels

Na een verschrikkelijk warme dag en nacht kwam vanochtend eindelijk wat frissere lucht binnenwaaien. Leeterlijk en figuurlijk een verademing, niet in het minst voor moeke en bompa die gisteren zowat weggesmolten waren.
Vandaag een aflevering uit " Het leven zoals het is : Beecroft/Sydney". Kids naar school gebracht en dan naar de Sydney Fish Market. Wat een overvloed aan verse vis ! Een lust voor het oog, neus en tong. Nog voor 11u zaten we er al aan de verse oesters en tiger prawns. Moet toch kunnen he.
Nadien in de mall hebben we papa achtergelaten in de liquor store : Shoppen is en blijft een vrouwenaangelegenheid :-))

Manly op zondag

Gisteren trokken we met mama en papa met de ferry naar Manly. En we waren niet de enigen die dat idee hadden. `t Was drummen op de ferry en koppenlopen in Manly. Ik heb het daar nog nooit gezien. Bovendien was het erg warm, dus best wel vermoeiend voor onze jetlaggers. Aan Shelly Beach doken de kids met bompa de zee in voor wat verkoeling. Gewapend met een plastiek zakje probeerde Rosemarie visjes te vangen, en na heel wat pogingen lukte het ook !



Jurgen kon niet helemaal meegaan, maar kwam ons halen met de auto en zo konden we nog naar North Head rijden. Daar was het heerlijk rustig, er stond een heerlijk oceaanbriesje en het uitzicht is er fantastisch !

Ze zijn er ;-)

Ze werden netjes op tijd afgeleverd door de A380 en wat een blij weerzien was het met moeke en bompa ! Kusjes en knuffels en honderduit tateren, maardan toch snel genieten van nog eens languit te kunnen liggen.
In de 30 uren vlucht steeg het kwik ook met 30 graden.....zo eens wat anders dan de Belgische winterkou, en daar konden we vandaag lekker van genieten.
Eerst moesten we naar Parramatta om Jan-Willem`s grote fiets te gaan halen. Zijn 5de verjaardag is wel pas volgende week, maar zo`n paar glunderoogjes kan je toch niets ontzeggen...


Glunderoogjes...


Om "de klop" van de man met de hamer te bestrijden namen we moeke en bompa vanmiddag mee naar het strand van Mona Vale. Er stond best wel veel wind, de golven waren daardoor spijtig genoeg te wild voor onze kleine surfertjes. Dan maar de rockbaths in - zelfs bompa sprong er mee in - en dan schelpjes zoeken en slakjes speuren tussen de rotsen. De dag afsluiten deden we in de beer garden van de Newport Arms, een grote pub aan de rand van Pittwater. Want zeg nu zelf : is er een betere manier om een 1ste dag Aastralie af te sluiten dan met een portie fish & chips, aan `t water, in de zon ?
Morgen nog meer van dat !



De foto`s van mama en papa`s 1ste dag in Oz

Weg

De laatste dag schoolvakantie was ook meteen de laatste dag voor Iris bij ons. We zagen haar helemaal niet graag vertrekken... `t Was heerlijk om mijn zus hier te hebben. Ik ben heel blij dat zij het hier zo naar haar zin had. Ze wil zelfs nog eens terugkeren - maar waarschijnlijk zal dat zijn voor na het behalen van haar "Master in de verbouwingswerken" ;-)

Op de luchthaven gingen de kids raden hoe groot ze zullen zijn wanneer we mekaar nog eens in levende lijve zullen zien.... (zie op de foto)



En dan ja, morgen, terug school, terug het leven van alledag...lang leve de sleur ;-) ! Ik ben er eerlijk gezegd wel wat aan toe.... Het kot staat hier te draaien van hier tot in Tokio (os dat ver genoeg) van 6 weken pret, op stap, logies.... Ik heb zin om terug te tekenen en te schilderen. En ondertussen opnieuw aftellen want binnen een goeie 3 weken komen mama en papa !

Tram

Mijn papa mag sinds vandaag en vanaf nu voor altijd gratis met tram en bus rijden ! Als dat niet gevierd moet worden.....
65 dikke kussen voor de leukste en liefste papa/bompa van de hele wereld !

The place to be...

Al meer dan 7 maanden wonen wij hier op een boogscheut van Sydney en we hebben het hier heel erg naar onze zin. Zo`n mooie stad, zo vlak bij, midden in eigenlijk - de natuur. Heerlijk weertje, meestal toch. The place to be zou je met gemak kunnen zeggen. Maar wie me kent, weet dat ik ook steeds een grote fan was van Mortsel, en dat nog steeds ben. Vergelijken is onbegonnen werk, totaal zinloos ook. Mortsel en Sydney, da`s een totaal andere categorie. Toch, in Mortsel wonen is bijzonder leuk. Nog een place to be dus. En nu zelfs nog meer, nu mijn zusje er een huis gekocht heeft. Op zo`n moment mis ik het zelfs een beetje om er te zijn.... Maar wij blijven nog even hier, tot na de grote verbouwingen ;-) en als ze dan tegen dat wij terugkomen nog kunnen zorgen voor een mooie lange tunnel onder de Krijgsbaan en de Antwerpsestraat dan is het er helemaal het paradijs.

PROFICIAT !

Voor mijn zus en schoonbroer, maar toch vooral en dubbel en dik voor mijn zus ;-). Freya en Wim zijn gisteren met de fiets legendarische Mont Ventoux opgeklommen. kHeb er maar 1 woord voor : RESPECT !!!

Wie is de beste voetballer ?

Kaka` !
Geweldig he, die foto`s van Vincent (mijn neefje en petekind) en Freya (mijn zus) in Milaan. De droom van Vincent om naar een match van AC Milan te gaan kijken, is uitgekomen ! Een citytripje naar Milaan, het beslissende, winnende doelpunt dat door Kaka` himself gemaakt werd, en dan nog een Ferrari-shop tegenkomen. Hoe schoon kan het leven van een 11-jarige zijn. Wij worden en instant mee blij van.