Autoloos, heet, en terug naar school

In a nutshell, dat is hoe onze week er uit ziet.
De auto is ondertussen wel al in Sydney geraakt, maar wordt nu nog bekeken door de verzekeringsmaatschappij en dan hopelijk ook gefixt. Zo zonder auto leven valt wel mee, op wandelafstand vind je hier al wat je nodig hebt, ook het station. Maar ik ben er wel mijn ontsnappingsvoertuig mee kwijtgespeeld. Om te ontsnappen aan de hitte dan. We krijgen hier deze week immers de langste hittegolf over ons dak die Sydney ooit gezien heeft, meer dan 6 dagen van temperaturen die constant boven de 30 zitten. En dat is dan voor Sydney stad, vlakbij de zee dus. Hier wat meer naar het westen gaat dat vlotjes tegen en over de 40 ! Daarbovenop nog een bries die uit de totaal foute richting komt - het noorden - en dan is het zweten, puffen en zuchten compleet. Gelukkig hebben we het zwembad in de tuin gezet, dat brengt verkoeling, al vrees ik dat het water tegen het einde van de week te warm gaat zijn.
Enfin, echt zagen durf ik niet, sinds gisterenmorgen zijn 2 schilders gearriveerd die de buitenkant van het huis gaan aanpakken. Ze zijn al de hele tijd in de weer met het huis proper en plantvrij te maken, spinnenwebben weg, etc. Man, man, man, da`s afzien bij dit weer.

Gisteren is school weer begonnen. Buiten bij het moeten aandoen van sokken en zwarte schoenen ging dat verbazend vlotjes en welgemutst. Altijd spannend natuurlijk want bij welke juf zullen ze zitten en met welke vriendjes ....
Rosemarie had geluk. Emelie zit in haar klas, en de leukste jongens van haar vorige klas ook. Voor haar al meer dan genoeg om blij te zijn. Haar juf, da`s een ander paar mouwen. Heel erg streng, verschrikkelijk strikt en erg veeleisend wat orde en gedrag betreft. Een juf van den ouwe stempel dus, zo een die de rebel in mij naar boven brengt. Maar Rosemarie is gelukkig de dochter van haar vader en kan dat wel aan... (ze zal thuis dan wel de rebel spelen., denk ik dan). Bovendien gaat ze heel de eerste term over de dieren en planten van Australie leren. Ideaal voor ons meisje.
Jan-Willem`s juf kennen we nog niet. Ze is "young and skinny dus ze is zeker nog een miss, en geen mrs zoals jij, mama" (ah nee, want dan ben je niet meer "young and skinny") ;-) Hij zit bij een paar van zijn vriendjes, is blij dat hij niet meer de kleinste is op school en draagt nu met plezier zelf zijn boekentas op weg naar school. Goed gestart, lijkt me.

Gehaald !

Yes, we hebben het weeral gehaald. Het einde van het schooljaar. Voor Jan-Willem zit Kindergarten er op. De geheimen van letters en cijfers zijn als een "Sesam Open U" aan hem onthuld. Hij kwam thuis met een behoorlijk goed rapport, al had de juf ook wel door dat hij nog beter kan. Hij is nl. niet altijd een fan van schoolwerk, hij vindt het nogal snel "boring", te veel van `t zelfde, en stelt zich de "waarom"-vraag. Ik weet van wie hij het heeft en kan hem dus niet altijd ongelijk geven. Boekjes over teddyberen die gaan picknicken... wie bedenkt zoiets ? ;-) Maar wanneer het hem wel interesseert, ja, dan ontpopt hij zich tot een grote perfectionist, dan weet hij van geen ophouden en vraagt hij aan de juf of hij tijdens de speeltijd mag verder werken. De laatste trimester ging het op school over de boerderij en erg veel dieren. Daar heeft hij zich helemaal in uitgeleefd en ging op een smart-ass-erige manier heel de klas verblijden met zijn uitgebreide kennis over het dierenrijk. Anyway, met af en toe het nodige gezucht van zijnen en mijnentwege komt het wel goed met hem...
Rosemarie is een ander paar mouwen, die heeft Year 1 achter de rug. Dat kind is gemaakt voor school, vindt alles fantastisch en als ze dan eens zucht, dan is dat omdat het ze het te gemakkelijk vindt. Haar rapport was behoorlijk saai, enkel voor dance en drama haalde ze niet de hoogste score. En, no worries, die "drama" score maakt ze thuis met momenten meer dan goed. Op school vindt ze verhalen schrijven en "art" het allerleukst. Thuis is het lezen, lezen, lezen. Boekenwurm van het ergste soort, ze leest alles wat ze te pakken kan krijgen, Engels en Nederlands, verhaaltjes, strips, magazines, wetenschapsboeken, noem maar op. Soms tot grote ergernis van haar broer die met haar wil spelen. Dat broertje zal er trouwens wel voor iets tussen zitten dat Rosemarie op school altijd maar met de jongens speelt - maar daar dan door de meisjes een beetje scheef door bekeken wordt. Gelukkig trekt ze zich er niks van aan, ze doet gewoon wat ze zelf leuk vindt. Te nemen of te laten ... that`s my girl !

Vandaag kwamen ze alle twee thuis met een boekentas vol schriften en werkblaadjes. Rosemarie`s gedichtenboekje bleek de grootste hit. Wij gaan de volgende dagen zeker nog eens uitgebreid door hun schoolwerk kijken. Ik ging er even snel door, er zitten weer pareltjes tussen. Op dit kleintje van Jan-Willem viel mijn oog meteen. Ocharme Jurgen ;-)



Afscheid in Jan-Willem`s klas, Jan-Willem`s werkje over de "oy" sound, Mrs Rochow die zowel Rosemarie als Jan-Willem leerde lezen en schrijven - petje af voor haar, met een diepe buiging er bij. En wat was het allereerste dat Rosemarie thuis deed nu de vakantie begonnen is ? Juist, ja, lezen !

City Farm met Jan-Willem`s klas

Een van de geneugten van het huisvrouw-spelen is dat ik tijd genoeg heb om veel op school te helpen. Als class-parent van Jan-Willem`s klas mocht ik vrijdag zelfs mee op uitstap naar de kinderboerderij. En ik heb er een koe mogen melken ! Om een of andere reden had ik altijd gedacht dat er een veel dikkere straal uit zo`n uier kwam. Niet dus. `t Is zo`n piepklein straaltje. Dat moet vroeger nogal een tijdrovende bezigheid geweest zijn om koeien te melken. Amai ! Jan-Willem was uiteraard in zijn nopjes tussen al de beesten.

Chocomousse *133

Vorige week waren we hier ten huize Latte nog in Bed & Breakfast-mode met oma en opa erbij. Deze week hebben we een tandje bijgestoken en zijn we overgeschakeld op hotel-versnelling... een industriele keuken is er niks tegen. Morgen is het immers het 2-jaarlijkse schoolfeest van de Beecroft Primary School en heel de "wider-Sydney-area" zal het geweten hebben. Al wekenlang is het alle hens aan dek om er een gigantisch (financieel) succes van te maken. De ouders zijn de oren van de kop gevraagd om donaties te doen in allerhande vormen, van oude boeken en speelgoed, over tattoos en face painting gedoe, tot limonade, fruitsap, snoepjes, koekjes en cakes.... enzovoort. De inkomsten van het feest worden naar binnen gerijfd en beheerd door het oudercomite, en worden gebruikt in de school. Hier wil ik graag even afwijken.... want ik kijk soms wel raar op als ik hoor waaraan het geld besteed wordt : elektronische schoolborden, noodzakelijke onderhoudswerken aan de school, een support lerares voor de kindergarten kids die het wat moeilijk hebben.... Heel goeie dingen allemaal. Maar toch vreemd dat die in een Public School door de ouders gefinancierd moeten worden. Dat zou komen omdat de school te goede resultaten aflevert om meer geld van de overheid te krijgen....Tja, daar kan je het natuurlijk mee eens zijn (of niet dus), en met de andere ouders zetten we er wel eens een gigantische boom over op. Maar je begrijpt dan ook wel waarom het schoolfeest in zo`n money-making machine wordt omgetoverd
Het een heuse kermis te worden, te zien aan de draaimolens en andere toestanden die vandaag werden binnengereden. De school is een melting pot van ik-weet-niet-hoeveel landen, logisch dat het een "Multicultural Fair" is. Met veel eten en drinken uit alle uithoeken van de wereld. Samen met een Nederlandse moeder baat ik een "Lage-Landen" kraam uit. Aan Hollandse zijde knackworsten en stroopwafels. Aan Belgische kant een caloriebom van formaat : chocolademousse, met echte Belgische chocolade ! (by the way, even wat reclame....gesponsord door Apromo, een invoerder van allerlei Belgisch chocolade-lekkers - gerund door een Belg uit Brugge). Meer dan 130 staan er ondertussen al in de koelkast. Voor de liefhebbers verkopen we ook blokken chocolade, met het recept er gratis bij.
Als class-parent van Jan-Willem`s klas ben ik dan ook nog eens druk met hun klas-stall, en heb ik me de laatste weken mogen perfectioneren in de Facepainting en Tattoos.
Verder, hebben de kids ook nog een performance ingestudeerd met hun klassen en het koor. Enfin, het wordt een behoorlijk drukke dag, en omdat we alle 4 zowat de hele dag op elk uur ergens anders moeten zijn, heb ik een ware "roster" moeten opstellen voor de familie Latte. Jonge, jonge, en dat allemaal voor een schoolfeest.
2 dingen weet ik zeker : Ten eerste, morgen wordt een leuke, drukke dag. Ten tweede : morgenavond ligt "dedees" onderuit in de zetel met take-away ;-)

Sports Carnival

De jaarlijkse Sports Carnival stond vandaag op het programma. Gepakt en gezakt trokken we dus naar de Pennant Hills Oval. Rosemarie en Jan-Willem hadden er erg veel zin in, Rosemarie in de races zelf, Jan-Willem was vooral geintrigeerd door het startpistool en hoe een pistool zonder kogels toch kon schieten ?
Eerst een korte race, 80m of zoiets, die trouwens allebei wonnen ! Jiehaa! De school had weer 2 grote dozen stickers voorzien, en ze werden dus weer onder de stickers bedolven ;-)
Na zo`n "vermoeiende" ;-) race hoog tijd voor morning tea... Ik was dit jaar veel beter voorbereid dan vorig jaar en had dus zelf ook wel het een en ander bij. Maar voor veel families is dit een topevenement in het jaar. Heel de uitgebreide familie wordt opgetrommeld, een halve uitzet wordt in de auto geladen en heelder picknickmanden worden aangesleept...Soit, we zijn in Australie he...
Dan tijd voor de aflossingsraces en balspelletjes. De Kindergarten kids konden zo zijn weggelopen uit de "funniest home videos" want de meerderheid zag het nut van de ball-races absoluut niet in bij hen ontbrak het dan ook aan elk gevoel voor competitie ;-)
Uiteindelijk was dan het grote moment aangebroken : de "Marathon" ! Uiteraard geen marathon, maar toch 400m, en voor die gastjes die niet weten wat doseren is, toch al een behoorlijke afstand. Rosemarie liep met de glimlach naar de overwinning ! Toen gingen we samen voor Jan-Willem supporteren. Eerlijk gezegd (ja, shame on me) had ik niet gedacht dat hij het ging halen - doseren is zijn sterkst kant niet. Maar hij ging er voor, liep de ene na de andere voorbij, bleef maar gaan en won ! 2 dolblije kampioentjes en een supertrotse mama (en papa aan de telefoon). Nu wil Rosemarie zeker meedoen op de Olympische Spelen ;-) Dat zullen we nog wel zien, maar.... Wim en Vincent, daar in Edegem kunnen ze in de toekomst rekenen op 2 atleetjes !



Mooi he, een pistool dat hartjes de lucht inschiet ;-)

de 21ste eeuw

Excitement alom bij Rosemarie en heel haar klas. Sinds deze week zijn ze de trotse gebruikers van een elektronisch Smart board. Weg met het oude zwarte schoolbord, weg met het schoolkrijt. Welkom in de 21ste eeuw ! Met hun smartboard beloven de lessen een pak interssanter te worden. Het is een gigantisch computer scherm, een touch screen waar je uiteraard vanalles op kan tonen (met allerlei "hide", "drop down" en andere snufjes), maar je kan er ook met je hand op tekenen en schrijven (en weer uitgommen), je kan er mee op het internet gaan, etc...
De school - `t is te zeggen, het oudercomite - heeft er al een aantal gekocht en omdat Rosemarie`s juf er al veel mee gewerkt heeft in een vorige school, was zij bij de gelukkigen. Tegen volgend jaar zouden alle klassen er een hebben.
Ik vind het fantastisch en vraag me ook af hoe dat in Belgie zit ? Zijn daar ook al van die interactieve smartboards ? Of is het nog met krijt en bordveger ?

Evolutie

Intussen gaat het hier weer zijn gewone gangetje. Het schooljaar draait op volle toeren, Rosemarie en Jan-Willem zijn helemaal "gerodeerd". Zelf spendeer ik de laatste tijd ook redelijk wat tijd op school, met 2 keer (binnenkort 3) per week "literacy" ofte, klassehulp bij de leesgroepjes. `k Ben ook Jan-Willem`s class parent waardoor ik afgelopen dinsdag 200 worsten heb staan bakken voor de kindergarten sausage sizzle. De P&C meetings, de canteen, en de voorbereidingen voor de Multicultural Fair die er in oktober aankomt.... `t is net geen volledige dagtaak ;-)
Over `t algemeen allemaal heel leuk, `k doe het uiteindelijk uit vrije wil, en de kinderen doen het ook goed en graag op school. Maar het is natuurlijk veel leuker en interessanter om over die enkele ergernissen te schrijven. Een er van zijn de "scripture" lessen, de godsdienstlessen. Onze kids volgen de katholieke lessen, maar vooral bij Jan-Willem gaat dan niet echt van harte. Hij krijgt voor het moment het scheppingsverhaal voorgeschoteld en hij heeft het er heel erg moeilijk mee. Het wordt dan ook verschrikkelijk ongenuanceerd gebracht. "God heeft de wereld en alles er op gemaakt, in 7 dagen, hij heeft het licht aangedaan en de bomen, bloemen en dieren gemaakt en dan de mensen" en that`s it, te nemen of te laten. Jan-Willem is al lang erg geinteresseerd in het onstaan en de evolutie van de wereld, aardplaten, vulkanen, dinosaurussen, ijstijden, etc. Hij denkt er vaak over na en heeft veel vragen. Zo goed als kan, proberen we op al zijn vragen te antwoorden. Maar dan komt hij op school en komt er iemand verkondigen dat het allemaal in 7 dagen is gegaan. En dat God dat allemaal gedaan heeft. En daarom moeten we hem voor eeurwig en altijd dankbaar zijn. Eerste probleem, Jan-Willem stelt zich God voor als een persoon en zit dus met een kip en ei kwestie. Want als de mensen (dus ook een god-personage) pas op het einde gemaakt zijn, dan was er in het begin geen god en kon die de aarde ook niet beginnen maken. En ze vergeten de dino`s ! Volgens het scheppingsverhaal zijn er ineens dieren gekomen, zonder dat er eerst dino`s waren !! En Jan-willem zit al weken te bedenken welke dieren van welke dino`s zijn voortgekomen. Ja, hij wordt dan ook helemaal opstandig van zijn godsdienstlessen, wil er helemaal niks meer mee te maken hebben. En ik moet dan proberen dat allemaal op te lossen. Ik kan me niet voorstellen en herinneren dat het er in mijn tijd (in een nonnenschool notabene) zo ouderwets aan toe ging. Ik geloof niet dat ik er ooit aan getwijfeld heb dat het scheppingsverhaal maar een verhaal is. Rosemarie kreeg dat verhaal vorig jaar ook voorgeschoteld, op de 200ste verjaardag van Darwin notabene, en zij heeft naar eigen zeggen al lang afgehaakt en zit tijdens de godsdienstles gewoon wat te kleuren... `k Vind het wel wat spijtig, maar ik kan haar eerlijk gezegd geen ongelijk geven...

Vrolijk Pasen !

Straks begint de paasvakantie en dat zullen we geweten hebben...kBen net terug van de Easter Hat Parade op Rosemarie`s school. Alle kids hadden flink hun best gedaan om een paashoed in mekaar te knutselen en daar mochten ze dan mee komen paraderen voor alle mama`s en papa`s. Ze hadden ook nog een reeks dansjes ingestudeerd - o.a. de vogeltjesdans - en zo kregen we een mooie opvoering van een erg enthousiaste Rosemarie en zo`n 100 andere Kindergarten kindjes. Ik had zo meteen ook veel tijd om Rosemarie`s "sweethearts" eens te bewonderen, Ethan en Ryan (Ethan vindt ze de schattigste en ze heeft hem zelfs al eens een kusjes gegeven ;-), maar Ryan is toch wel de "most sensible boy"...tja, moeilijke keuze he, gelukkig heeft ze nog wat tijd).



Thuis is `t ondertussen weer elke dag een raceke naar de brievenbus, want er komt veel paas-post aan de laatste dagen. Wat leuk !!! Dankjewel iedereen !


En nu moet ik dringend eens aan de inpak beginnen. Morgenvroeg beginnen we immers aan ons reisje richting westen, zo ongeveer tot waar de weg stopt.

Dolle Mina

Elke namiddag wanneer ik rond half vier Rosemarie van school ga halen, valt het me weer op hoeveel mama`s daar net zoals ik hun kroost komen oppikken. En redelijk veel te vroeg komen om nog wat te kunnen babbelen. Want heel veel Australische mama`s werken niet. Is dat omdat de voorzieningen in voor- en na schoolse opvang gewoon niet zo geweldig zijn, of meer omdat ze hier een pak conservatiever zijn en het klassieke rollenpatroon nog steeds het ideaalbeeld is... ik weet het nog niet heel precies, maar eigenlijk is het ook een beetje een kip en ei situatie...
Nu moet het allereerst heel duidelijk zijn, dat ik het absoluut geweldig vind om de kids elke dag naar en van school te kunnen brengen en meer tijd met hen door te brengen. Maar, tussen die niet-werkende mama`s voel ik me toch wat een vreemde eend in de bijt. En gisteren leek ik wel een "alien"...
De 2 class parents hadden immers een "morning tea" georganiseerd voor alle parents/carers van de klas van Rosemarie, in een plaatselijke tearoom. Om mekaar wat beter te leren kennen. (Dat "parent/carers" wordt hier steeds - geheel politically correct - gebruikt, maar komt in feite neer op de "mums"). Bij een koffietje vertelt iedereen een beetje over zichzelf en de kids etc. En ik begon daar dus te vertellen over Belgie, en hoe de kinderen daar van hun 2.5 of 3 wel 5 dagen per week naar school gaan, van halfnegen tot halfvier, en dan nog vaak in een soort van naschoolse opvang blijven. Want de meeste mama`s in Belgie gaan werken, en vaak is dat full-time. Ik kan je verzekeren, verbazing, consternatie en een vleugje afgrijzen alom. Wie doet zijn kinderen nu zoiets aan ? En dat in een ontwikkeld westers land....
En toen ik dan ook nog vertelde dat ik het nu wel vreemd vind - en soms ook een beetje moeilijk - om niet te werken, om financieel "afhankelijk" te zijn, etc... denk ik dat sommigen er helemaal niets meer van begrepen. Tezelfdertijd is het voor mij ook heel gek om te zien hoe deze mama`s er duidelijk helemaal niet mee worstelen. Ik had echt niet verwacht dat er in een land als Australie dat zo`n "free" en vrijgevochten imago heeft, nog zo`n klassieke en conservatieve cultuur zou heersen.
Aah ja, als klap op de vuurpijl, ontdekten de dames ook nog dat ik sinds ik met Jurgen getrouwd ben nog altijd mijn eigen achternaam gebruik...ik denk dat ik voor sommigen nu een echte Dolle Mina ben ;-))

Ondertussen kwam Rosemarie vandaag thuis met een hele mooie tekening van een uil - kvind het echt heel mooi gedaan van haar en er stond een klein gedichtje bij : spreken is zilver, zwijgen is goud ! Misschien dat ik bij de volgende "morning tea" daar maar even aan moet denken en niet meer te veel "progressieve" praat verkondigen.

The Aussie way

Dan denk je stilaan een beetje ingeburgerd te geraken, en dan blijkt dat zelfs de meest banale dingen als je keuze aanduiden op een schoolformulier niet zo evident is....
Gisteren moest ik op een schoolformulier van Rosemarie mijn toestemming geven dat de dingen die zij in de klas maakt tentoon gesteld mogen worden. Er stond iets in de stijl van "I give permission...blablabla..." en dan stond er "yes" met een vakje en "no" met een vakje.
Allemaal wat ingewikkeld om uit te leggen, `t is gemakkelijker om te tekenen.
Ik vulde dat dus zo in.... gewoon keuze aankruisen.

Vanmorgen kwam de Rosemarie`s juf echter terug uit de klas gelopen met het bewuste formulier. Ze begreep niet of ik nu "yes" of "no" wilde zeggen. Voor haar leek dat kruisje alsof ik de "yes" NIET wilde.
Blijkbaar, moet je een keuze hier niet aanKRUISEN, maar aanVINKEN.
Weeral iets geleerd vandaag, vanaf nu doe ik het zo....

Halve prijs

Het was maar 1 dollar ipv de aangekondigde- voor de oudercomite-vergadering, en ik kreeg een tas thee. Was dat een meevaller ?! De "inkom aan halve prijs" maakte wel niet echt indruk, want het was een nogal magere opkomst voor zo`n grote school, vond ik : 4 nieuwe mama`s waarvan 3 van de klas van Rosemarie - en dat was niet eens afgesproken. Het grootste gedeelte van de vergadering ging over hoe het geld van het "National Stimulus Package" het best gespendeerd zou kunnen worden. De regering heeft immers - in een poging tot het bestrijden van de crisis - het plan opgevat om 2.3 miljard dollar in het lager onderwijs te pompen. Voor welbepaalde projecten weliswaar die een zo direct mogelijke gunstige invloed hebben op de Australische economie. Alle lagere scholen krijgen een budget, maar ze moeten het wel gebruiken voor een "bouw"-project : nieuwe gebouwen, nieuwe polyvalente zalen, nieuwe kantines, etc. Je begrijpt het, projecten waar Australische bouwfirma`s met Australische bouwvakkers, Australische materialen gaan gebruiken. Geen aankopen van gesofisticeerde computers die geimporteerd worden. Lijkt wel een goed plan, maar dat zal wat gaan geven als al die lagere scholen tegelijkertijd willen beginnen bouwen....

Raadselachtig...

Morgenavond eerste vergadering van de oudervereniging van Rosemarie`s school, oftewel de P&C (Parents & Citizens). Ik ben van plan er naar toe te gaan, zeker na het lezen van de School Newsletter vandaag...

Erg intrigerend vind ik het, 2 dollar betalen en dan mag je meedoen. Hmmm, ik denk dat we een goei pint gaan krijgen, of een lekker glas wijn. Waarom zou je anders moeten betalen voor een oudervergadering ? Of ben ik nu naief ? Wordt morgenavond vervolgd.

By the way, Australische buikflora en fauna is bestreden, maar voor de verandering regent het nog maar eens. Voor het weekend zijn we toch al plannen aan `t smeden om nog eens een stapke in een nationaal park te zetten.

Eerste schooldag met glans doorstaan !

Eindelijk was de grote dag aangebroken en konden de kids terug naar school. Rosemarie had er verschrikkelijk veel zin in. Vooral de gedachte om vanaf nu elke dag met huiswerk naar huis te komen, vindt ze fantastisch. Wij vinden dat bewonderenswaardig maar vragen ons vooral af hoe lang dat gaat duren. Gepakt en gezakt, en volledig uitgedost in haar uniformpje stond ze dus te trappelen van ongeduld om te vertrekken.
Ze zit in de Kindergarten Red klass bij Mrs Rochow, er zitten 9 jongens in haar klas en een nog niet nader bepaald aantal meisjes (maar er zijn wel meer meisjes dan jongens). Ze hebben gespeeld, getekend (schrijfoefeningen denk ik) en geluisterd. Wat de juf allemaal verteld heeft, wist Rosemarie niet meer, maar ze heeft geen enkele keer moeten zeggen : "Mrs, I do not understand". Flink he, van ons dochter. Vanmiddag kwam ze met een even grote smile buiten als degene waar ze vanmorgen mee binnen ging. Ze was thuis wel wat teleurgesteld dat ze nog geen echt huiswerk had - enkel wat woordjeskaarten knippen - en dus is ze maar wat beginnen werken in een oefenboekje. Maar dan sloeg de vermoeidheid (en de frustraties) toe en was het knuffelen-met-mama tijd.
En dan Jan-Willem, man, wat was die flink. Ik had er zooo`n schrik voor dat het afscheid met heel wat tranen en trekken gepaard zou gaan. `t Is immers de allereerste keer in zijn leven dat hij ergens zonder Rosemarie in een nieuwe omgeving terecht komt. Awel, hij heeft geen kick gegeven. Hij was best wel trots dat hij in zijn nieuwe "school" (een Early Learning Center zoals dat hier heet) al meteen in de klas van de groten mocht zitten. Hij heeft mee gegeten, geschilderd, gespeeld, geslapen. Hij was nog wel wat stil en timide en moet duidelijk zijn draai nog vinden. Maar wat een prestatie voor ons kereltje !
Toen ik hem met Rosemarie ging halen, wilde hij trots zijn klas en schilderij laten zien. Toch een teken dat hij het er goed had, denk ik.
Daarnet vertelde hij dat hij een ijsje had gegeten en ook een rood blubber-puddinkje. Hmmm, misschien toch die menu eens checken.
En de juf vertelde me dat hij echt zo`n "handsome & gorgeous" kereltje is. Vind ik natuurlijk ook, maar als iemand anders dat zegt, is dat altijd leuk (en het leek echt dat ze het oprecht zo vond en het niet zomaar zomaar zei - natuurlijk niet)
Vandaag was ook de eerste dag in bijna 4 maanden die Rosemarie en Jan-Willem niet samen hebben doorgebracht. En dat heb ik mogen voelen. Toen we naar huis wandelden wilden ze niet mij, maar mekaar een handje geven. En ik stond erbij en keek er naar - met een smeltend hart.

Nu ben ik benieuwd naar het enthousiasme van morgen.
En dan moet ik toch ook eens uitzoeken hoe ik op een veilige manier de grote straat kan oversteken, zonder een halve kilometer rond te moeten lopen naar het verkeerslicht. Want ik heb daarstraks aan de lijve mogen ondervinden dat het hier een auto-is-koning-land is en er dus niemand stopt voor een moeder met 2 kinderen die de weg probeert over te steken.