Onze ster

Vandaag was dan eindelijk de grote dag van Rosemarie`s concert op school. Wekenlang hebben ze geoefend en voorbereid. En er was ook de knutselgekte bij de mums. Het resultaat mocht er zijn. Immens schattig om die jonge kinderen zo hun best te zien doen, en best wel indrukwekkend om zien waartoe ze in staat zijn. Rosemarie zong van "A star is a very far away love, just between you and me...." en "It`s a small world" - met Belgisch vlaggetje in haar hand ! Nadien als een echt catwalk-model razendsnel van outfit veranderen, want dan moest ze nog optreden met het Junior Harmony Choir en zong ze o.a. van "The Hills are alive with the sound of Music".
Wij vinden het indrukwekkend hoe ze al die teksten kan onthouden. Maar vooral moesten Jurgen en ik terug denken aan die allereerste keer dat Rosemarie bij Juf Renee een dansje moest doen op het schoolfeest in de Ten Dorpe school. Stokstijf stil stond ze toen, van pure shock en verlegenheid, en toen kwamen de tranen.
Wat een verschil 3 jaar kan maken, nu was het puur genieten voor haar, `t is een heel ander meisje geworden.

Upper Colo

Dit weekend zijn we er nog eens op uit getrokken met 4 andere Vlaamse gezinnen. Naar Upper Colo River Reserve, anderhalf uur schuinboven Sydney. Prachtige streek weerom. Camping omringd door het Wollemi nationaal park, vlak aan de rivier. Het weer was nog niet helemaal hoe het moet zijn : Veel wind en in de nacht en vroege ochtend van zaterdag kregen we deel 2 van de zand&stof storm over ons.



Op zaterdag hebben we in de rivier gespeeld en dan een stevig stukje gaan "crossen" op weg naar Bilpin, wandelingetje gemaakt. `s Avonds stond er in een mum van tijd een heerlijk buffetje klaar met de lekkerste slaatjes en lekkernijen. Zondag een "very old-fashioned" schattenjacht voor de kinderen, en dan weeral inpakken. Ritje en picknock richting de Hawkesbury river - zo`n mooie streek.



De mannen hebben zo goed als non-stop op "planeet 4WD" vertoefd. Als ze niet achter het stuur van hun 4WD zitten, kruipen ze wel - in pure bewondering - onder de motorkap voor diepgaande vergelijkende studies, of bespreken ze hoe en waar extra batterijen of snorkels kunnen gestoken worden. Aandoenlijk ? Obsessief ? Voor ons vrouwen vooral onbegrijpelijk en hopelijk ook van voorbijgaande aard.



De kinderen genieten ontzettend van elkaars gezelschap. Ze zien eigenlijk amper naar ons om. Er wordt ook aardig wat gekoppeld onder elkaar. Ondertussen is denk ik al ongeveer iedereen wel eens met iedereen gekoppeld. Ruimdenkend zijn ze ook, trouw iets minder... Met ons kwam dit weekend ook nog vriendje Willem mee. Vooral Jan-Willem vindt hem fantastisch, maar Willem heeft het meteen duidelijk gemaakt "Alleen maar vrienden he", zeker nadat Jan-Willem aan hem had aangekondigd dat hij "mals vlees heeft"....Waar haalt hij het ?

Afgesloten met een frisse pint in de pub in St. Albans met het vaste voornemen dit nog eens over te doen. Andere plek, ander weekend, hopelijk iets warmer en windloos weer, maar zeker zelfde gezellige gezelschap (+ Jan & Inn).

Alle foto`s staan hier.....

Zit mijn dasje goed ?

Niet echt, maar dat kon de pret niet bederven.

Jan-Willem was vandaag zoooo blij en opgewonden. Hij had zijn eerste Orientation Day in Kindergarten. De grote school dus, waar hij vanaf februari volgend jaar zal leren lezen en schrijven. `t Is natuurlijk ook de school waar Rosemarie zit en ze zitten er echt op te wachten om terug op dezelfde school te zitten en samen te kunnen spelen. Hoe schattig toch he.
Jan-Willem is zijn pre-school stilaan ook ferm ontgroeid, hij vindt het een "school voor baby`s". Tja, denk ik dan, ze zouden hier ook beter eens echte kleuterscholen organiseren. Een van mijn stokpaardjes hier, maar kga er nu niet weer over beginnen.

Jan-Willem was dus apetrots. Hij wilde heel graag Rosemarie`s uniformhemdje aan en ook haar das. Met Jurgen in Melbourne heb ik hem zelf moeten knopen en dat is niet gelukt dus. Niet erg volgens hem, hij ging voor de spiegel staan, en vond van zichzelf dat hij er nu zoals papa uitziet.

Op school was hij meteen vertrokken in een klas, knippen, plakken, beetje schrijven.

Ach,ach, ach, mijn klein jongetje, wat gaat de tijd toch vlug.

Zandstorm (2)

Nog wat interessantigheden over de zandstorm die vannacht en vanmorgen over Sydney raasde :
De zandstorm-wolk was enorm groot : 150 km breed en wel 600 km lang. De halve staat van New South Wales was er door bedekt.
De zandstorm heeft een afstand van 1500 km afgelegd. Gisteren was Broken Hill (1500 km van Sydney) geheel "blacked out". Vannacht en vanochtend is de storm dan als een oranje furie in de richting van Sydney en de kust geraasd. Daarna keerde hij naar Brisbane die nu onder het stof zouden zitten.
75.000 ton stof per uur werd in zee gedumpt (dat zijn heel wat vrachtwagens !)
Luchtvervuiling en de gevolgen ervan voor mensen met asthma was de hot topic op radio en tv : op een normale dag wordt +/- 10 microgram aan stofdeeltjes per kubieke meter opgemeten. Vandaag was dat meer dan 15000 !!!!! Even ter vergelijking : bij een bushfire zijn het er "maar" 500.
Volgens de meteorologen was het de ergste zandstorm ooit, zeker de oranjeste, maar in de toekomst zou dit vaker gaan gebeuren : opwarming van de aarde, nu versterkt door El Nino effect etc.
Volgens Jan-Willem kwam het stof uit de ruimte, van andere planeten. Yihaa, the real Armageddon !

Uiteraard zijn er ook goeie kanten aan deze storm :
De glazenwassers en de car washers doen de komende dagen gouden zaken. De water restrictions zijn zelfs tijdelijk opgeheven. Iedereen mag naar hartelust de hele dag door staan sproeien.
Hier en daar wordt misschien iemand een beetje meer bewust rond de gevolgen van de climate change en gaat er dan hopelijk ook naar handelen.
En uiteraard : `t is weeral iets om over te vertellen en `t heeft prachtige foto`s opgeleverd (moet een topdagje geweest zijn voor alle hollanders hier in Sydney ;-)

Zandstorm

Net als je dentk dat het hier de afgelopen weken wat saai was in het weer-domein (alle dagen "mostly fine" en 20 a 25 graden), krijg je dit op je dak :
Een heuse zandstorm !
Vanochtend werden we wakker in een oranje, rode gloed. Een zandstorm zoals Sydney er nog niet vaak een gezien heeft. Qua wind valt het hier voorlopig nogal mee, maar het lijkt wel mist, en de zon lijkt er ook niet door te raken. Voor de rest van de dag. Heel vreemd, beetje spooky. Ik voel het ook in mijn neus, `t is precies of je hebt een paar honderd 100km over dirt roads gereden hebt.

Oorzaak van dit ook wel mooie fenomeen is uiteraard wind. De afgelopen dagen heeft het heel erg veel gewaaid in outback New South Wales en South Australia. Die streken zijn door de aanhoudende droogte erg stoffig. De wind heeft al dat stof opgepikt en naar Sydney gebracht.

De ferries in de haven varen niet uit omwille van de mist en op de luchthaven en de weg draait het ook niet als normaal. Voor later op de dag is stormwind voorspeld. Dat gaat hier dus nog wat geven.

Om 7u vanochtend zag het er bij ons zo uit : (zie ook onze nieuwe auto die er gisteren nog helemaal spic en span uitzag) :




En dan een fotootje van het internet geplukt : vroeger op de ochtend was het nog een pak roder.....



Op de website van de Sydney Morning Herald staan nog veel meer erg coole foto`s

Als de kat van huis is .....

Jurgen volgt deze week een training in Melbourne. Weer een week met extra slotjes op de deur en gsm naast mijn bed. Maar, de kids en ik "profiteren" ook van zo`n weekje zonder papa..... De kinderen mogen dan nl. de menu samenstellen : Gisteren was het pasta bolognaise, vandaag bananenpannekoeken, morgen preisoep met focacia.... `s Avonds moet daar dan uitgebreid over getelefoneerd worden met een watertandende papa (ocharme).
En ik ben daarnet een filmpje gaan huren met de vreselijk knappe Colin Firth in de hoofdrol. Ik nestel me dus zo meteen voor de TV. Spijtig genoeg ook met een paar wasmanden op te vouwen was. Want dat doen die dansende muizen niet.

Weekendje Wollongong

Omdat we op zaterdagochtend al om 8u onze nieuwe auto moesten afhalen (zie hieronder), en dat een eind onder Sydney, hebben we er een weekendje van gemaakt. Na 3 maanden eindelijk nog eens kamperen ! Heerlijk.
Bestemming : de buurt van Wollongong en Bulli. Een commerciele camping, dus ok, maar niet echt super qua omgeving (geef mij maar een bush camping in een of ander nationaal park), maar soit, het ging hem om de auto !
We zijn hem meteen gaan testrijden op de Bulli Pass. Boven op de pass hebben we een wandelingetje gemaakt tussen de lookouts. Heel mooi zicht, maar veel meer dan anders was het van "wanneer zijn we terug bij de auto ?".


Later op de namiddag naar het strand van Gerringong gereden. Wat een pareltje. Van zo`n stranden met rockpools word ik nu gelukkig se. Prachtig om zien, prachtig om in rond te lopen, en wat een prachtige flora en fauna valt er in te ontdekken. Uren kunnen de kinderen zich er bezig houden, kleine ontdekkers ....





Wat hoort niet in het plaatje ? (je ziet wel waar de snoepjesmakers hun inspiratie halen...


Toen we doorgingen stapte een grote echidna rustig de straat over en kroop een grashelling op. Dit dier was een pak minder schuw dan degene die we in Tasmanie zagen.

Vanmorgen lagen we wat aan het strand van Wollongong en keken we naar zotten die uit een vliegtuig sprongen - met parachure weliswaar. (Grrrrrrrr, Rosemarie wil dat nu ook doen. Jan-Willem gelukkig niet - houden zo)

Daarnet mochten we in gezellig gezelschap onze benen onder tafel schuiven bij Inn en Jan, ter gelegenheid van Marie`s communie.

Oftewel, hoe gezellig kan een weekend zijn...