Noppes

Helemaal noppes met de lotto, zelfs geen 3 juiste. Geen 90 miljoen dollar, niks, nougabollen, nada. Ach, `t geluk is voor raar mensen, he.

De lotto

kHeb me daarnet laten verleiden door een lotto-biljet. Niet zomaar een biljet, neenee, ik ga daar straks 90 miljoen dollar mee winnen !!! In deze tijden van crisis, worden straks de lottoballen gespeeld om de de grootste lotto-pot aller tijden in Australie te verloten. Zie je ons vrijdag al aankomen in Brussel ? met onze hoogsteigen A380 ?

droom
droom

Tja, en mocht het vanavond toch niets worden, dan komen we vrijdag een stuk verfrommelder uit het Qantas-vliegtuig. Maar minstens even blij en gelukkig, want wat kijken we er naar uit !

Oogst

Oogst uit de tuin (mandarijnen, pompelmoes en appelsienen) en "oogst" uit de oven (australische appeltaart). Mmmmmmmmm.....

Womens` Business

Meisjesdag vandaag. Vanmorgen ben ik met Rosemarie naar het Botany Bay National Park getrokken voor een Aboriginal Womens Business workshop - enkel vrouwen en meisjes waren welkom. Onze gids was Pamela, een enorm goedlachse vrouw van de Darawal, de oorspronkelijke bewoners van de streek ten zuiden van Sydney. Ze nam ons eerst mee de bush in - de "supermarket" zoals ze zelf zei - en toonde ons hoe planten en bomen gebruikt worden voor allerlei doeleinden, als medicijnen, bescherming tegen insecten, voedsel, gereedschap en ga zo maar door. Dat alles met heel veel luisteren naar en respect voor de natuur, want ze zorgen er altijd voor dat ze de planten of bomen niet doden, dat er het volgende seizoen altijd nog meer zal zijn, etc. Pamela wees ons ook op tekens van de natuur, bv. aan welke planten ze kunnen zien welke vissen ze kunnen vangen, of wanneer de walvissen er zijn. Mooi en boeiend, zo in en met de natuur leven. Ze vertelde ook dat stilaan en eindelijk de huidige generaties aboriginals terug trots beginnen worden op hun cultuur, hun tradities, de taal terug beginnen leren etc. Decennia (eigenlijk 200 jaar) lang werden ze als minderwaardig gestigmatiseerd en op de duur gingen ze zich ook zo gedragen met alle gevolgen vandien. Nu komt daar verandering in en da`s goed, want zoals van alle culturen, kunnen wij er nog heel wat van leren.
Na de wandeling tijd voor een hapje, heerlijke "bush tukka" - eten uit de bush, verse broodjes met confituur van bush vruchten, lilli pilli, quandong berries en onze favoriet Rosella, van wilde native hibiscusvruchten. Na het "shoppen in the supermarket" en lekker eten, tijd voor juweeltjes.... Womens Business nietwaar. Van een speciaal soort riet hebben we armbandjes gemaakt en versiert met pareltjes. Mooi, leuk, ....Wat een topdagje.
Botany Bay is ook de plek waar James Cook op 28 april 1770 voor het eerst aan land is gekomen in Australie en naar die plek ben ik met Rosemarie nog even gaan kijken. Nu is Botany Bay zowat de haven van Sydney, dus dat ziet er wel helemaal anders uit dan 240 jaar geleden. Maar toch een bijzondere plek, een bezoekje meer dan waard.
En toen kwamen Rosemarie en ik thuis en daar waren de jongens allemaal klusjes aan `t opknappen. Super toch ?! We gaan dat nog doen, van die meisjesdagen.

Ik moet niks !

Met zijn handen in zijn zakkken en een "ik moet niks"-blik in zijn ogen..... helemaal zijn Bompa..... Voor alle zekerheid ga ik hem maar ver weghouden van zwarte sokken, blauwe broeken en ruitjeshemdjes ;-)

Groen gras ?

Voila, een eerste blogstukje vanop mijn rode computer, vanuit de zetel.....maar nu - oh ironie - zit Jurgen in de buro ! de andere computer op te kuisen. Geen paniek dus, da`s een eenmalig iets, dat komt nog wel goed met de romantiek.
Voor de rest niet veel te melden, een redelijk gewoon weekje hier. Rosemarie is weer naar school. Echt ziek was ze dinsdag niet meer, maar ik wilde toch maar geen risico nemen. We moeten volgende week echt wel vliegen he. Nu maar hopen dat Jan-Willem niet gevirust wordt. Fingers crossed.
`t Zal alleszins niet aan het winterweer liggen. Qua wisselvalligheid kan het hier immers weer tellen. Na de kou en plensbuien van de afgelopen weken, schijnt nu heerlijk het zonnetje, wordt het `s middags een aangename 20 graden en hebben we al 3 dagen op rij in de tuin gepicknickt `s middags.
Iedereen begint ons te vragen of we al erg "excited" zijn over ons tripje naar Belgie. Ja, een beetje toch, we kijken er erg naar uit en `t is al over een week. Maar ik ben ook erg benieuwd naar hoe ik Belgie ga vinden ? Hoe vertekend gaat mijn beeld al zijn ? Want als je zo weg bent, begin je sommige dingen - die je niet meer hebt - toch echt te idealiseren, andere dingen net tegenovergesteld en nog andere dingen vergeet je gewoon. En wat dan als we na 4 weken terug naar hier komen ? Dan ben ik benieuwd of me andere dingen zullen opvallen ? Wat zal ik van hier gemist hebben ? Waar is het gras nu het groenst ? En ook, hoe zal het met de kinderen zijn ? enz.....Veel stof tot nadenken dus. Ideaal voor 2*25 uur in het vliegtuig.

Leve de romantiek !

Het avondtafereel ten huize Latte zag er tot nu toe redelijk vaak zo uit : Jurgen in de zetel met zijn laptop ("research" aan `t doen op "tinternet" - tegenwoordig vooral naar andere en betere auto`s maar daarover later ongetwijfeld meer) en ik op de andere computer in de buro (blogje bijwerken, tripjes organiseren,...). Niet echt gezellig dus...
Vanaf vandaag komt daar verandering in. Zonet is de laptop geleverd en straks kan ik dus mee onder het dekentje naast Jurgen in de zetel zitten tokkelen. `t Is nog wel ne rode, dus dat komt wel goed met die romantiek !