zondag 30 november 2008

Nog meer kerstmis en een wandeling


Op zaterdag zijn we dus een kijkje gaan nemen naar het kerstgedoe in Darling Harbour. de kerstverlichting werd er aangestoken en ze hadden er een eventje van gemaakt. Echt de max was het niet, maar `t was een leuk avondje, beetje rondslenteren in Darling Harbour, bootjes kijken en hapje eten. Op en tijd en stond gaan schuilen want er viel af en toe wat uit de lucht (en ferm). En dan was de kerstman er, om de lichtes aan te steken bij kerstgezang. De kids vonden het "OOOOOH" en "AAAAAHHH", wij vonden het eerder kitsch maar hun glinsterende en glunderende oogjes da`s toch waar we het voor doen he. En dan als letterlijke klap op de vuurpijl : vuurwerk ! Mooi hoor. Rosemarie heeft een haat-liefde verhouding met vuurwerk. Ze vindt het prachtig om naar te kijken, maar afschuwelijk om te horen, die siddert en beeft bij elke klap. Zou er iemand geluidloos vuurwerk kunnen uitvinden voor ons meisje ? (en ik moet dan altijd denken hoe vreselijk het niet moet zijn voor kinderen in oorlogsgebieden waar zulke geluiden schering en inslag zijn en dan ook nog eens echt gevaarlijk).
Heel laat in bed, maar zondag stonden ze toch weeral om halfacht aan ons bed en ze waren heel trots op zichzelf dat ze al zo goed geslapen hadden (anders is het inderdaad meestal nog geen 7 uur).

Maar vroeg opstaan betekent ook lekker op tijd weg, op wandel, terug de bush in, maar deze keer neit in de regen. Mooie wandeling, mooie vogels gezien, een tijdje staan "converseren" met een kookaburra en heel vaak het riviertje over gestoken. En omdat het de afgelopen dagen redelijk wat geregend heeft, stond er veel water in, en stroomde het redelijk snel. En dat vonden Rosemarie en Jan-Willem wel spannend, zeker als ze op mijn rug mochten en ik een stok moest nemen voor mijn evenwicht. Maar ik ben niet gevallen (spijtig he, dat zou nogal een blogverhaal zijn geweest)


En nu zijn we net terug van bij Bart en Sabine en hun kindjes. Lekker gebarbecued, veel gebabbeld en de kinderen hebben ervan genoten, zo met volle teugen : 7 kinderen tussen 2.5 en 6.5 da`s veel spelen, lachen en gibberen. Heerlijk.

Morgen, werkweek, en ik moet hier de ramen eens kuisen en spinnenweb-vrij maken, hmmmm, en was opvouwen en strijken, en eigenlijk ook wat kuisen. Ik denk niet dat ik daar zo enthousiast over zal kunnen vertellen. Alhoewel, misschien kom ik wel interessante fauna en flora tegen (bruin kruipend gespuis met andere woorden)

vrijdag 28 november 2008

Aussie Xmas

De kerstmannen beginnen hier overal op te duiken, met lange dikke baarden en dikke warme kleren. En de kerstversiering wordt naar ieders hoofd gesmeten. Allemaal redelijk kitscherig, maar dat geheel terzijde. In het Daycare Center zijn ze ook met de kerst-voorbereidingen begonnen en de kids waren luidkeels Jingle Bells aan `t zingen, maar dan wel een lichtelijk aangepaste versie, de Aussie-versie. Hieronder de gezongen versie en voor wie het Australische dialectje wat te rap gaat, ook nog eens de tekst


Dashing through the bush
in a rusty holden ute
kicking up the dust
esky in the booth
kelpie by my side,
singing christmas songs
It`s summertime
and I am in my singlet, short and thongs

Jingle bells, jingle bells, jingle all the way
christmas in Australia on a scorching summer`s day, hey
jingle bells, jingle bells, christmas time is beaut
oh what fun it is to ride in a rusty holden ute

Engine`s getting hot,
we dodge the kangaroos
the swaggie climbs aboard
he is welcome too
All the family`s there
sitting by the pool
Christmas day, the aussie way,
by the barbecue


Jingle bells, jingle bells, jingle all the way
christmas in Australia on a scorching summer`s day, hey
jingle bells, jingle bells, christmas time is beaut
oh what fun it is to ride in a rusty holden ute

Come the afternoon,
grandpa has a doze
the kids and uncle bruce
are swimming in their clothes
the time comes round to go
we take a family snap
pack the car
and all shoot through
before the washing up

Jingle bells, jingle bells, jingle all the way
christmas in Australia on a scorching summer`s day, hey
jingle bells, jingle bells, christmas time is beaut
oh what fun it is to ride in a rusty holden ute

(en dan nog wat verklarende woordenschat :
ute=pick-up truck, holden=opel, esky=frigobox, thongs=teensleffers, swaggie=swagman, australische bushman)

Straks gaan wij wat kerstsfeer opsnuiven in Darling Harbour, daar worden de kerstlichtjes aangestoken en er is zelfs vuurwerk. ik vrees dat het wel eens heel druk zou kunnen worden, we zien wel)

We zijn terug on-line

Omdat Jurgen gisteren een vroegere vlucht terug had uit Brisbane, kon hij nog net op `t nippertje de modem gaan halen bij de Post, die daar op hem lag te wachten. En `t was er ene van het model "plug en play", dat vind ik nu leuk se, dingen die gewoon hun ding doen. Ik heb er meteen van geprofiteerd om eens in `t lang en breed met ons mama te skypen.
En omdat een week zonder internet geen week zonder fototoestel moet betekenen, hierbij wat fotootjes van de afgelopen week :

On huis in Beecroft : een fotoalbummetje
In onze straat staan de bloemen ook mooi in bloem. En die boom in hart-vorm is toch echt te mooi he...


Vorige week maakten we een natte wandeling in het Lane Cove National Park. `t Is hier lente dus de bloemtjes staan hier te pronken.

Deze week was er ook heel veel post, zelfs van de Sint, hoe bijzonder....
(Het Dingo-masker heeft Rosemarie op Orientation Day in Kindergarten gemaakt)


En dan hebben we deze week nog 2 uitstapjes gemaakt : op dinsdagmiddag naar Cottage Point, met als hoogtepunt veel kwallen en een watervliegtuig dat vlak voor onze neus opsteeg (Jan-Willem ging bijna mee van de grond zo geweldig vond hij het)


Op donderdag - na een geslaagd Aldibezoek, was het weer mooi voor een strandpicknick : Narrabeen strand, mooi maar voor mij een beetje te lang en voor de kids wat te afhellend en te hevige golven. Dan naar Mona Vale, bijzonder mooi, met een rockpool en heel veel mooie schelpjes.


Als afsluiter nog wat nieuws over Jurgen :
voor hem is Mo-vember gestopt, deze week in Melbourne en Brisbane had hij wat belangrijke klantenmeetings, en eerlijk gezegd, zag het er niet meer zo appetijtelijk uit. Snorreke er af dus. en terug zachtere kusjes.

Jurgen heeft ook ontdenkt dat het er in Brisbane nog wat relaxter aan toe gaat dan hier. Hij had zich in kostuum en das gestoken voor zijn meeting, maar dat was echt niet nodig geweest, zijn collega`s liepen in short en t-shirt...

donderdag 27 november 2008

We hebben hem !

Maar `t was op `t nippertje.... Gisterenmorgen in alle vroegte naar den Aldi gereden, we wilden er om 9u zijn. Bleek dat de Aldi`s hier al om 8u open gaan en ik zag al een paar mensen met BBQ`s in een karretje buitenrijden. Wij zijn dus naar binnengespurt, er stond er nog net 1. Ik heb die dan vastgegrepen, de kinderen er op gezet en hen gezegd dat ze onder geen enkel voorwendsel mochten bewegen, tot ik terug was met een kar. Oef, gelukt. Dan maar iemand aangesproken om die mee in de kar te hijsen. En dan de auto in en naar huis... Joepie, we zijn weeral wat meer ingeburgerd, want we hebben een BBQ.
(de waarheid verplicht me nu wel om te zeggen dat er blijkbaar nog een hele pallet met BBQ`s in het magazijn stond, en we hebben dus niet de laatste, maar heel even voelde het toch alsof we keiveel chance hadden gehad).

dinsdag 25 november 2008

Morgenvroeg zullen wij er staan....

Aan den Aldi : want de Barbecues staan in de aanbieding. Om bushfires zoveel mogelijk te vermijden en ook omdat het gemakkelijk is, zijn zo goed als alle BBQ`s hier op gas. En morgenstaat er een in e aanbieding in den Aldi. Ik moet daar dus naar toe en hopen dat er nog een is, en dan hopen dat ik dat 45kg wegend gevaarte in de auto krijg. Jan-Willem zal wel wat helpen heeft hij beloofd ! Wie op bezoek komt, kan zich alvast verlekkeren op een Aussie-BBQ. Kom maar af.

Een week zonder internet

Terug in blogland ! Nee, ik heb mijn blog niet opgegeven, integendeel, ik heb vanalles te vertellen. maar we hebben nog geen internet in ons huis in Beecroft, ik moet me dus behelpen in het internet-winkeltje. Fotootjes zullen dan ook voor later zijn. Maar hier toch al een verslagje van de afgelopen dagen.
Op donderdag zijn we dus richting Beecroft vertrokken. Alles in een kamionetje geladen en dan moesten we ons nog redelijk haasten want om 10u30 kwamen ze al de koelkast leveren. Maar da`s allemaal prima gelukt en de kids hebben er al meteen kennisgemaakt, met Dizzie, de huishagedis. Die zit altijd in het zonnetje op de dorpel te wachten op ons. En dat vinden ze super. Donderdagnamiddag zijn de jongens nog een diepvries gaan halen (dan kunnen we ook thuis een ijsje eten) en hebben de meisjes gewacht op de levering van de huurmeubels. Dan hebben we toch een bed om in te slapen. Maar we hebben ons wel wat laten vangen aan de Australische terminologie. Wij hadden gewoon 2 singles en 1 double bed gevraagd, maar zo`n double bed, da`s echt klein, 1.40m of zo denk ik...Lekker dicht bijeen dus, maar ooh, wat kijken we uit naar de dag dat we terug in ons eigen bed zullen liggen, want, voor hen die dat nog niet weten, wij hebben het beste bed van de wereld !
Maar na zo`n dag verhuizen hebben we toch goed geslapen.
Vrijdag, weer werkendag voor Jurgen en de kids naar school. Ik heb nog een hele dag inkopen gaan doen, en van hot naar her gereden om nog `t een en `t ander te regelen. Zaterdag zijn we dan lekker thuis gebleven, Jurgen moest nog wat werken, ik heb de kasten ingeladen en ben met de kinderen naar Beecroft-dorp gewandeld, kleine 10 minuutjes stappen, om de boel daar wat te verkenenn. `t Was koud, er waaide een antarctische wind over en daardoor heeft het zelfs gesneeuwd in de Blue Mountains !
Op zondag was het weer ook maar zus en zo, maar we wilden toch gaan wandelen, in het Lane Cove National Park. Da`s vlakbij en het is een prachtige bush-omgeving. Heel veel bloemetjes, vogels, en gewoon hele mooie natuur. Maar in plaats van te stoppen met regenen, ging het maar harder en harder gieten, en op `t einde krgen we nog een gigantische hagel-plensbui over ons, we waren nat tot op ons onderbroek. Toch een paar kookaburra`s gezien, veel kaketoes en nog wat andere vogels die we nog niet kennen. De fotootjes volgen nog.
Op maandagmorgen vroeg op want Jurgen is heel de week op trot, naar Melbourne en Brisbane. Omdat het nog wat vroeg was om al naar school te gaan, zijn de kinderen en ik dan gaan ontbijten met zicht op de vliegtuigen, altijd een schot in de roos. In de namiddag hebben we dan kennisgemaakt met de buurman :Oole (ja, zoals Ima`s papa), een deen die al 41 jaar in Beecroft woont en het er heel erg naar zijn zin heeft. een hele vriendelijke man trouwens, en ze zijn heel blij dat er terug kleine kinderen naast hen wonen, want ze houden van gillende kinderstemmetjes (en daar kennen die van ons inderdaad wat van). Binnenkort organiseren we wel eens een "get-together".
En dan maandagavond moest ik me echt eens bezighouden met de sleutels van ons huis....We hadden van de real estate dame een zak gekregen met een stuk of 30 sleutels in, zonder labels ! en in ons huis zijn een stuk of 10 deuren en 30 ramen met allemaal sloten op. Echt, voor een ongeduldig type als ik, is dat een marteling. En uiteraard is het altijd de laatste sleutel die je probeert die de juiste is. Ik heb nu een hele lijst van sleutels met kleurcodes die ik nog van buiten moet leren...
`s Nachts werd ik ook wakker van geroefel op het dak, de possums waren duidelijk een feestje aan het bouwen. Daar moeten we nog aan gewoon worden. en ik heb me ook al een vreselijke spuitbus (morteine, zo heet dat spul) aangeschaft tegen de kakkerlakken. Toen ik nietsvermoedend de breivenbus opendeed, kroop er zo`n monstertje naar buiten. Ik wil met alle plezier vand e wereld vredelievend zijn tegen alles en iedereen, maar niet tegen kakkerlakken.
Gisteren, dinsdag, had Rosemarie "orientation Day" in Kindergarten. Ze werden voorgesteld aan hun buddy, een kindje uit Year 5, dat volgend jaar voor Rosemarie zal zorgen, en mochten eens in de klas, een tekening maken, ze hebben een toer van de school gekregen en wat rondgekeken. Hoewel het een grote school is, ziet het er echt ok uit. Rosemarie heeft nu ook een kalender gekregen om de dagen tot ze naar school gaat af te tellen. Ze voelt zich ook erg groot nu ze bijna gaat leren lezen en schrijven...NA school nog wat rondgewandeld in Beecroft, en `t is echt een vriendelijk dorpje. We zaten een cakeje te eten en werden een paar keer aangesproken door voorbijgangers, gewoon een praatje maken. Gezellig.
In de namiddag zijn we naar Cottage Point gereden, in het Ku-Ring-gai National Park, prachtig gelegen. Hier wil ik zeker nog eens terug komen en dan een bootje huren om de rivier te verkennen. En, het hoogtepunt van de middag, we hebben eeen watervliegtuig zien opstijgen... Jan-Willem ging bijna mee de lucht in ;-)
En toen we thuis kwamen, was er veel post ! Van de sint nog wel ! De kinderen waren erg blij en onder de indruk en hebben beloofd dat ze nu wel heel erg hun best gaan doen om flink te zijn.
Voila, dat was zowat het relaas van de afgelopen dagen. de foto`s zal ik erbij zetten als we interenet hebben in huis. Normaal gezien krijgen we binnen een paar dagen de modem opgestuurd, en oeten we die gewoon maar inpluggen en beginnen tippen ....En nog in de categorie " normaal gezien " : de boot met onze container zou vandaag in Sydney aankomen, en dan duurt het normaal gezien nog eens 7 a 10 werkdagen voor we onze spullen hebben. Ik hou jullie op de hoogte.
Ziezo, tot een volgende keer vanuit het internetcafe !

woensdag 19 november 2008

Zien jullie het ?


Want ik zie het niet hoor...wat er nu zo ongelofelijk bijzonder is aan de knopjes in een lift ? Maar er moet iets mee zijn, want Rosemarie en Jan-Willem kunnen er maar geen genoeg van krijgen. Wij hebben nu meer dan een maand op de derde verdieping van de service-flat gewoond en aan een gemiddelde van 6 liftritjes per dag, kan je dus stellen dat we gemakkelijk meer dan 200 keer in de lift hebben gestaan. Awel, alle 200 keer hebben de kinderen met enorm veel plezier op die liftknopjes geduwd, een raceke gedaan om er als eerste bij te zijn, gefascineerd geweest door het lichtje dat aangaat en het piep-geluidje dat eruitkomt. Om dan als we aan ons appartementje aankwamen, voor den "bloemekee" te gaan, nl. kaartje in de deur schuiven en in spanning wachten op het groene lichtje dat aankondigt dat ze het kaartje juist in de deur hebben gestoken en dat ze binnen kunnen. Elke dag weer was vonden ze het super. Man man man, waarom brengt de sint eigenlijk speelgoed ?
Vandaag is dus de laatste dag in onze service-flat, morgen proppen heel ons hebben en houden in een kamionet, onderweg pikken we nog een diepvriezer op en dan rijden we naar Beecroft. Een volgende stap in onze verhuis.
We zullen waarschijnlijk enkele dagen zonder internet zitten, dus bij deze verdwijn ik even uit de ether. Maar ik zal jullie in geuren en kleuren vertellen over dit verhuisje en onze eerste dagen in Beecroft. Tot vanuit Beecroft !