Bijna schol !

Gisteren bracht Ole, de buurman, een hele zak vol citroenen, recht uit de tuin. `t Is er "`t seizoen" voor en ze hangen met honderden in zijn boom. Super natuurlijk, de geur alleen al is een waar genot. Maar wat doe je ermee ?
Alcohol, ja, alcohol, altijd een goeie optie ;-)
Vanavond liggen 10 naakte citroenen op het aanrecht naast een lege fles Vodka en ruikt de keuken nog veel lekkerder naar Limoncello-wording. Nu enkel nog 5 dagen geduld en het geheel nog wat zoeter maken en dan kunnen we aan de borrel.

We gaan zo`n borrel trouwens goed kunnen gebruiken....de temeperatuur is een ferm pak gedaald. Geen zomerse 25 graden meer. ` Morgens en `s avonds halen moeite 10 graden - denk ik (en voor de verwende nesten die we ondertussen zijn) voelt dat aan als vrieskou.

Moederdag aan Cremorne Point

Na een lekker moederdagontbijt gingen we wandelen langs Cremorne Point. Dat ligt zowat schuin tegenove de Opera, aan de noordkant van de haven. Mooie plek om naar het nieuwjaarsvuurwerk te kijken, of als je erg veel centen hebt, er in een van de oudste huizen van Sydney te wonen. Wij genoten er van de zon, de staalblauwe lucht en het uitzicht en waren daar ook al gelukkig mee.

Onder het mom van een "training" met de Landcruiser club, trokken we gisteren nog eens naar Stockton. Veel les was er niet bij.... ;-) Op steile duinen rijden, dat moet je gewoon proberen en het vinden van de juiste snelheid is een grote "trial and error" oefening. "Momentum, momentum, momentum" ....dat is het codewoord. Maar toch ook weer niet te veel, want net achter de top van een steile duin, kan een nog steilere afgrond liggen....
Met 14 auto`s is `t ook wel lachen en je probeert al eens wat meer, want zolang je de duinen recht blijft pakken, kan er eigenlijk niks misgaan. Het weer was ongelofelijk prachtig. Ik blijf het een heel mooie plek vinden. Vooral dan later in de namiddag, als het licht begint te veranderen is het er wonderlijk mooi.

Voor wie nog wat meer zandfoto`s wil zien...

Bompa ! Kijk eens wat ik kan !

Na veel proberen, foefelen en frutselen lukte het plots wel ! En hij is zo trots !

(voor degenen die niet mee zijn : bompa had dit vingertrukje getoond aan Rosemarie en Jan-Willem. Rosemarie was er al snel weg mee, Jan-Willem moest nog wat oefenen. Een ritje naar Stockton Beach bleek net lang genoeg.)

Tijdloos

Dankzij een combinatie van tijd, goesting en een poging om mijn grijze cellen - en ja, zelfs de 2 helften - bezig te houden, ben ik deze week gestart met een opleiding Graphic Design. Het is niet direct mijn bedoeling om grafisch designer te worden maar in mijn communicatie-job (in mijn vorig leven of in mijn leven dat "on-hold" staat - welk van de 2 daar kom ik niet uit) heb ik voortdurend te maken met design. Het leek me niet alleen leuk, maar dus ook nuttig om er de finesses van te kennen en te kunnen.
Het is een on-line course, en kheb een jaar de tijd om me door alle modules te worstelen. Op `t eerste zicht lijkt het wreed goed ineen te zitten. Erg interessant en doorgedreven. Daardoor ook een beetje "scary", want "ga ik dat allemaal wel kunnen ?"
Beginnen is bij `t begin, een geschiedenis van het grafisch design, van de grotten van Lascaux over Gutenberg en Bauhaus tot nu. Erg interessant, `k ben weeral een aantal bijzonder boeiende weetjes rijker.
Wisten jullie bv dat het font type Garamond als sinds 1540 bestaat en zo goed als onveranderd is gebleven ? En meer nog, het geldt nog steeds als een van de meest duidelijke en leesbare lettertypes. En ook, dat Claude Garamond zijn lettertjes verkocht aan Christopher Plantin, (in Antwerpen). Plantin zag wel wat in de font, is die veel beginnen gebruiken en in een mum van tijd was de Garamond font enorm populair en is dat 500 jaar later nog steeds. Fantastisch toch, zo`n tijdloze dingen !

Award-winning !

`t Was gisteren weer zo een van die momenten dat je beseft dat de tijd vliegt ! Het leek of moeke en bompa nog maar net waren aangekomen... en toch was het gisteren voor hen hoog tijd om terug naar Belgie te vliegen. Hoog tijd, want door de Ijslandse vulkaan, hebben ze "de verlenging mogen spelen", in Western Australia nog wel.

In die 2,5 maand hebben ze veel gezien, gedaan en meegemaakt. Ze kunnen met recht en rede zeggen dat ze "het leven zoals het is ... Australie" echt beleefd hebben (met andere woorden, wat die allemaal hebben meegemaakt en uitgespookt is niet allemaal voor publicatie vatbaar ;-)

Wij zijn uiteraard super, super blij dat ze naar hier zijn gekomen. Het heeft deugd gedaan bij allemaal. Rosemarie en Jan-Willem hebben zo intens genoten van het knuffelen, spelen en babbelen met hun moeke en bompa. Die kunnen nu recupereren van al dat geravot - vooral bompa zal het nodig hebben na Jan-Willem`s "aanvallen" en dan hopelijk nog lang nagenieten.

Een van de dingen die hen opvielen en waar we sindsdien al vaak om gelachen hebben, is dat zo goed als alles wat je hier ziet en vindt (van joghurt, over wijn, tot bakkers) wel ergens een of andere award gewonnen heeft, en mocht dat even niet het geval zijn, dan roepen de winkeliers zichzelf wel uit tot "world famous", "the best in Australia, the world, the universe".
Daarom verkiezen wij moeke en bompa hierbij graag tot the Award winning, world-famous, amazing toerist/moeke&bompa/ mama&papa of the year ! Proficiat !

Nu terug het gewone leven, maar onze kerst/paasboom laten we lekker staan. Want nu tellen we af naar het bezoek van Freya, Wim em Vincent in de winter.
Trouwens, over winter gesproken, het is weer van dat : kouder in huis dan buiten en vooral `s morgens en `s avonds is het frikkin` freazing. De flanellen lakens liggen er al op. De wollen truien trekken we in laagjes over elkaar aan. Maar gisteren hebben we toch ook maar het gasvuur aangestoken

Wetsvoorstel

Het zou bij wet verplicht moeten worden. Dat alle moeders / vrouwen elk jaar met een groepje vriendingen op lang weekend gaan. Zonder mannen, zonder kinderen. Met als enige verplichting : alles kan, alles mag.
Dit weekend probeerden we met ons zessen het wetsvoorstel uit. Shirley, Anne, Babs, Sabine, Inn en ik trokken naar Bowral, in de Southern Highlands, zo`n 1,5uur ten zuiden van Sydney. Mooie streek, mooi weer, geweldig gezelschap. Een uitgebreid reisverslag ga ik er niet van maken, een uitgebreide fotoreportage heb ik niet - we hadden het veel te druk met lachen, winkelen, koffiedrinken, spelletje spelen, wijn proeven, maar vooral babbelen, babbelen, babbelen. Het was zo leuk... om alleen maar aan onszelf te moeten denken. Danku, mannen !

Trouwens, de mannen hebben zich naar eigen zeggen ook behoorlijk geamuseerd met hun kroost, en de kroost met hun papa. In ons geval een jarige papa ! Ja, shame on me....Jurgen in de steek laten op zijn verjaardag ! Maar, heel erg leek hij er gelukkig niet onder geleden te hebben, en nu heeft hij natuurlijk nog altijd het een en ander tegoed he van mij ;-)