Vroege paashaas

De paashaas was er vroeg bij dit jaar.... of was `t misschien gewoon om al eens te oefenen dat hij zondag wat eitjes rondstrooide op Balmoral Beach ? En dan nog wel alleen voor de Belgische kindjes.... In tegenstelling tot zowat alle andere onderwerpen, stellen Rosemarie en Jan-Willem zich totaal geen vragen omtrent het paashaas-fenomeen, zelfs niet wanneer ze in de supermarkt mensen karrevrachten paaseieren zien kopen. Toch iets wonderlijks, zo`n kinderbrein....
Balmoral Beach is een heerlijk strand, dus na het eieren rapen wilden wij nog niet naar huis. Bij het licht van de opkomende maan hebben we fish&chips gegeten, en zo het weekend vingerlikkend afgesloten.

Earth Hour - Candle Light Pizza Party

Samen met de rest van de wereld, deden we gisteren mee aan "Earth Hour". En omdat elke reden een goeie reden is voor een klein feestje, hebben we er een candle light pizza party van gemaakt met wat vriendinnen en hun kroost.
Jan-Willem was er al een hele week over bezig, over hoe we heel zaterdag geen elektriciteit mochten gebruiken. Helemaal niks. Een paar kaarsen en wat fakkels van de Bunnings en `t is gefixt.... Toen ik hem uitlegde dat dat misschien wel wat moeilijk ging zijn, want ook de koelkast, de mixer en de oven werken op elektriciteit, wilde hij uiteraard eerst niet plooien. Tot ik hem uitlegde dat zonder die dingen onze geplande pizza-party met chocolademousse als dessert niet zou kunnen doorgaan. Verbazingwekkend snel is hij gezwicht.
Voor het donker werd knutselden en frutselden we nog wat kaarsenhouders ineen met de kinderen. Een zachte avond, een fles Zibibo, home made pizza, een bende kinderen die mekaar entertainen, flikkerende kaarselichtjes..... De werkende mannen hadden ongelijk ;-) maar konden er spijtig genoeg niks aan doen. Volgend jaar herhalen dan maar !

Deel 3 van de avonturen van Kuifje en Alice

Ne 2 dagen van relatieve rust zijn mama en papa, ofte "Kuifje en Alice" alweer vertrokken voor het volgende deel van hun Australie-avontuur. Ze vliegen naar Uluru voor een kampeertocht naar Alice Springs, daarna gaan ze richting Darwin en ruime omstreken. En nog daarna vliegen ze naar Cairns en het Great Barrier Reef.
Dat zal ongetwijfeld weer heel wat mooie foto`s en straffe verhalen opleveren. Straffe verhalen die ze kunnen toevoegen aan hun verhalen over hun campertocht tussen Sydney en Melbourne. Met die kant van Australie is hun beeld van dit land toch wat veranderd... zo groen en zoveel bomen ! En ook, zo immens groot !
Mama was vanmorgen best wel weer een beetje zenuwachtig want de beschrijving van hun "kampeersafari`s" had het over swags, meerpersoonstenten, jeeps, zoektochten naar krokodillen, watervallen om onder te duiken ......Of om het in haar woorden te zeggen :
"Andere vrouwen worden wanneer ze zestig worden door hun echtgenoot uitgenodigd in een vijfsterrenhotel ergens op een idyllisch eiland. Ik moet mij ergens in het stof van de outback in een meerpersoonstent in een slaapzak wurmen !"
Wordt ongetwijfeld vervolgd ;-)

"Boekjes lezen"

Een van mijn (vele) zwakheden, een van de dingen waar ik niet kan aan weerstaan, zijn mooie kinderboeken. Boeken met prachtige tekeningen, grappige, meeslepende verhalen waar kindermondjes van open en stil vallen en kinderoogjes van gaan blinken. Boeken die dagen later nog herhaald en nagespeeld worden.... Gelukkig voor mij zijn Rosemarie en Jan-Willem grote boekenwurmen.
Met het verhuizen naar Australie is ook een grote nieuwe boekenwereld voor ons opengegaan en we graaien er gretig in. Bibliotheken zijn geweldig, maar sommige boeken wil ik gewoon HEBBEN !
De klassiekers met Aussie dieren en figuren in de hoofdrol vinden we het allerleukst. We zijn net begonnen in de avonturen van Blinky Bill. Het boek dateert al van 1933 - "the olden days" zoals Rosemarie zegt. Het taalgebruik is er soms wel naar, maar ondeugende, grappige, kleine koalas blijken redelijk tijdloos te zijn.

Appeltje voor de dorst

Met de herfst is het hier ook volop appel-seizoen. Langs de Bells Line of Road, in de richting van de Blue Mountains zijn een heleboel boomgaarden. In enkele ervan mag je zelf je appels van de bomen gaan plukken. Dat zagen Rosemarie en Jan-Willem wel zitten. Ik had het niet verwacht maar volgens de boomgaardier (zal wel niet bestaan he, dat woord), loopt het appelpluk-seizoen op zijn einde. En de afgelopen weken hebben de flying foxes, ofte de grote vleermuizen, ook ferm lelijk huisgehouden. Als die komen overvliegen en in de bomen hangen, schudden ze er door hun gewemel een hele hoop appels uit, daarbovenop beginnen ze ook nog eens te knabbelen aan de appels... En die peuzelplekken trekken dan weer andere lekkerbekken als wespen aan.
We moesten dus een beetje speuren naar de goeie appels. Goed verstopt tussen de bladeren en niet te hoog - kinderhoogte - vonden we toch een hele buit.
We eten ons de volgende dagen dus door een wintervoorraad appels heen. Staan al op het menu : appelmoes met kip, appelcrumble, appel muffins. En nu al gebakken (en goedgekeurd) Zweedse appelcake. kHeb er geen gedacht aan wat er zweeds aan is, maar met die kraakverse appels, smaakt ze naar meer ;-)

De berg

Jurgen worstelt zich de laatste weken door een gigantische berg werk. We zien hem daardoor niet erg vaak, de kinderen al zeker niet. Dit weekend is `t weer werken geblazen. Wij dan maar met zijn 3-en op stap, naar de Paddington Markets. Maar geinspireerd door "als de berg niet naar Mohammed komt, dan komt Mohammed wel naar de berg", gingen we daarna lekker op bezoek, bij Jurgen, op het werk, samen eten, beetje op de white board kliederen....

Herfst ;-)

Herfst in `t openlucht zwembad van Pymble ;-)