Honesty boxes

Langs de Australische wegen zie je vaak kleine stalletjes staan met groenten en fruit uit eigen kweek. Omdat die wegen vaak niet zo druk zijn (en dat is vaak het understatement van het jaar) hebben die tuinders geen zin om een hele dag bij hun kraam te zitten. Een "Honesty box" dus : Wie iets uit het kraam neemt, steekt zijn geld in een soort brievenbus, de Honesty Box dus. Geweldig vind ik dat. Ook aan Nationale parken moet je de fees vaak gewoon in een box droppen. En omdat er zoveel van die boxes zijn, ga ik er van uit dat iedereen ze gebruikt. :-)
Ook hier in de stad ben ik wel eens blij verrast met deze attitude. Postpakketjes worden gewoon aan de voordeur achtergelaten - dan moet je tenminste niet nog eens terug naar de post spurten. Vorige week kocht ik aan de deur een doos appels van een boer. Maar `k had geen cash in huis. No probs, `k Mocht dat geld gewoon volgende week in een envelopje aan de deur vorige week leggen. Hij ging dat wel komen oppikken.
En toen ik vorige week mijn credit card bij de post had laten liggen, mocht ik ze gewoon weer komen halen. Toen ik vroeg of ze mijn ID wilden zien, was ook dat een "no worries, laat maar .... Pak maar mee..."
Super he. En toch, langs de andere kant heb ik nog nooit ergens zoveel formuliertjes moeten invullen en tekenen...

Aftellen...

Voor Jan-Willem is het aftellen nu begonnen : eerst naar het einde van het schooljaar (17 december). Dan naar de dag dat hij eindelijk op de grote school mag beginnen (1 februari). Vandaag kreeg hij zijn uniformpje en hij vindt het fantastisch - alleen dat hemd in de broek steken vindt hij maar niks, en wat mij betreft, mag hij daar gerust de rebel in uithangen : uit-hangen dus, ja.

Weet iemand hoe dit heet ?

Met de zomer in aantocht is het hier weer een en al kleuren- en geurenpracht. De Jacaranda`s stelen voor het moment de show met hun gigantische paarse kruinen. Oogverblindend mooi zijn ze, maar misschien niet meer zo oogverblindend als vorig jaar toen we hier net aankwamen. Dit jaar vallen me immers nog veel meer bijzondere planten en struiken op, overal langs de straat, in bermen, in tuinen. Misschien komt het omdat ik nu ook constant op de uitkijk ben naar bloemen die ik kan tekenen en schilderen. Wie weet...Ik heb niet altijd mijn fototoestel op zak, maar vanmorgen toevallig wel. Toen zagen we deze : een grote boom, trossen met bloemknopjes, en bloemen die bestaan uit honderden fijne rooswitte haartjes. Ja, best wel mooi, en dan ruik je er aan, en dan.... word je even stil ..... heerlijk, fris, zoet, fruitig.... nog nooit zoiets geroken !

Weet iemand wat het is ?

(Onder)uit is cool

Uit :
Hij is er uit ! Na dagenlang wobbelen en freakshow is Rosemarie`s tand er vanmorgen tijdens het schrijven gewoon uit gevallen. Heel erg trots is ze nu. Het grote gat vindt ze bijzonder cool. De tand ligt nu al klaar om hopelijk vannacht opgehaald te worden door de tandenfee - in ruil voor een cent. En, dit wist ik niet, de tandenfee plant al de tandjes die ze ophaalt en uit zo`n tandje groeit dan een nieuwe ster aan de hemel....


Onderuit :
Tegenwoordig - nog meer dan vroeger - zijn "cool" en "stoer" de norm voor Jan-Willem. Als hij thuiskomt, klimt hij op zijn fiets (of in de bomen) om dan zo scherp mogelijk door de bochten te sjeezen, over takken, stenen, door de struiken. Zijn benen en voeten zijn compleet "geschalodderd", maar dat doet er niet toe. Daarnet ging hij zwaar onderuit in een veel te scherpe bocht. Mijn hart sloeg een slag over. Maar hij kroop meteen recht, en het enige dat hem interesseerde was : "mama, heb ik zwarte slipstrepen gemaakt met mijn banden ?"

Schoon wesp

Deze wesp en haar vriendinnen zijn de laatste tijd druk in de weer aan onze muur. Het lijkt of ze voedsel brengt naar een soort rupsjes die in modderachtige coconnen tegen de muur plakken. We vonden het wel een mooi zicht, maar toen bleek - hoe kan het ook anders in Oz - dat het nogal gevaarlijke en agressieve wespen zijn. Ze zaten echt te dicht tegen de voordeur....we hebben de coconnen dus maar van de muur geschraapt....

De meisjes gaan op stap !

Vandaag was `t nog eens meisjesdag. Een gezellige dag alleen met mijn dochter (Zo`n onverdeelde aandacht is leuk .... meestal moet Rosemarie - en ik ook - die immers delen met haar broertje - en die maakt van onze opvoedingstaak al eens graag een "uitdaging"...)
Wij trokken met de trein en de bus naar Paddington Markets. Een gezellig marktje met allerlei originele spulletjes en(kerst)geschenkjes in een hippe buurt van Sydney. Veel frutseltjes bekijken, bepampelen, passen...en op een terrasje zitten, beetje naar de mensen kijken. Rosemarie vindt het allemaal even leuk !

Op de markt zagen we het kraampje van La Waffle : Een Belgisch koppel dat zelf suikerwafels bakt. Daar konden we niet aan weerstaan. De "jongens" die trouwens ook genoten hebben van hun jongensdagje in de autoshops en de bush zagen ons zo weer graag thuiskomen.

By the way (1): `t Is geruststellend te ontdekken dat erin Sydney toch gezellige (hippe) plekken zijn met een gevoel voor smaak en cafes en terrassen. `t Is wel spijtig dat Sydney zo immens groot is, en dat deze buurten dus ver weg liggen van gezinsvriendelijk Suburbia....

By the way (2) : Rosemarie ziet er nogal freaky uit. Een van haar voorste melktandjes gaat er alle momenten uitvallen....

Ons klein bakkertje

Op zondagochtend even op de fiets stappen en bij de bakker versgebakken koffiekoeken halen, is een van de geneugten die we hier moeten missen.... : fietsen is levensgevaarlijk, de warme bakkers hier in Beecroft zijn niet open op zondag, en hun koffiekoeken - of wat er voor moet doorgaan - trekken op niks.
Als ik dan eens veel goesting heb, bak ik zelf wel eens iets, met de deskundige hulp van koksmaatje Jan-Willem. Onze kleine Bourgondier komt de laatste tijd heel graag helpen bij het klaarmaken van al het lekkers. (Onder het motto "hoe vettiger, hoe prettiger" en ook nog "uw handen zijn het beste keukengereedschap"..... Je zou hem vlees moeten zien marineren ;-)

Zodoende begonnen wij dus vanmorgen het weekend met een heerlijk ontbijt in een zonnige tuin.