Belgische kerst

"Are you all ready for Christmas ?" vroeg iemand maandag toen ik in de schoolkantine was aan `t helpen... Deeuuuuuhhhh ????? Klaar ???? Het is pas begin november.... ik begin net er over na te denken. Maar ja, door een schrijnend gebrek aan andere officiele feestdagen (en vooral de daarbij horende vakantiedagen) is Christmas "big" hier, very big. Massa`s geld wordt er tegenaan gesmeten. En 1 december is "due date" voor een opgetuigde kerstboom en versierd huis.

De zomerzon en zo ver van alles en iedereen die nodig zijn voor een echte kerst, maken dat kerst voor mij toch wat een ver-van-mijn-bed-gebeuren is....`k Heb wel zin in een feestje en het bedenken en in elkaar frutselen van geschenkjes is altijd leuk, maar het kerstgevoel zit er niet in.....

En toch doen ze er hier alles aan om ons thuis te doen voelen. Heelder cargo`s Belgische lekkernijen worden binnengehaald. De supermarkten liggen er vol van. "Belgian" veelal in combinatie met "chocolate" is blijkbaar de garantie op succes bij een Christmas party. De chocolade zeevruchten worden je naar de kop gesmeten - nu zelfs met aardbeismaak (bwah !), verder veel truffels, pralinen, bouchees... Vorgie week kocht ik een zak krakelingen. Vandaag nog eens een doos met een heerlijk assortiment koekjes - zelfs Delichocs en sigaretjes !!!! Ik zal dan misschien niet Jingle bells lopen te zingen, we zullen toch lekker smullen.

Zo kan het dus ook !

Toen ik gisteren even iets ging checken op onze on-line bank, dacht ik even dat een wilde weldoener zomaar een aardig bedragje op onze rekening had gestort. We verwachtten immers niet meteen iets.
Blijkt dat die wilde weldoener Vadertje Staat is. De Australische dan, en die milde donatie is de teruggave van de belastingen. Want het belastingsformulier hadden we toch al een hele WEEK (7 dagen) daarvoor ingediend !!!! Hoe fantastisch is dat !!! In het land waar inefficientie vaak de norm is en het creeren van formulieren en regeltjes een kunst op zich, is dat een aangename verrassing.
Het indienen van de Australische belastingen is te vergelijken met de Belgische tax-on-web. Je weet dus meteen hoeveel je gaat terugkrijgen. En je krijgt het dan ook meteen terug ! Niks, geen maanden wachten op een afschrift en dan nog eens een maand of 2 voor je je centen terug hebt.
For the record, van onze Belgische belastingen die we in juni indienden, hebben we uiteraard nog niets terug gekregen.
Dat ze van de Belgische fiscus dus maar eens snel op studiereis naar hier komen.....

Weekendactiviteiten

Elke schooldag hetzelfde tafereel in de Beecroft Primary School : de bel gaat en prompt worden de kinderen aangemaand tot stokstijf stil staan om en naar "de instructies" te luisteren. De jongens moeten eerst hun hemd in hun broek steken (veel gefrommel en meestal niet echt een verbetering voor hun looks wat mij betreft). En dan volgt de volgorde volgens dewelke de kinderen naar hun rij mogen gaan. (waarom ze van zodra de bel gaat, niet gewoon met zijn allen meteen naar hun rij mogen rennen, is me niet helemaal duidelijk... maar dat doet er even niet toe).
De pikorde van deze maandag was "weekendactiviteiten". Wie geknusteld had, mocht eerst, dan diegenen die naar een verjaardagsfeest waren geweest, gesport hadden, etcetera, etcetera. Na een stuk of 7 mogelijkheden stond Rosemarie nog zo goed als alleen op de speelplaats. Het sukkeltje ;-) Want als je denkt, dat kamperen tot de standaard weekend activiteiten van de Aussies behoort, dan heb je het mis....
Ons niet gelaten, voor ons behoren vuurtje stoken, marshmellows roosteren, hout sprokkelen, kangoeroes spotten, stenen in `t riviertje gooien, stokken en stenen verzamelen, door de bush lopen, wel tot de standaard-activiteiten.
Dit weekend trokken we naar de Wollondilly River en de Wombeyan Valley. Mooie streek weeral, bush camping aan `t riviertje (met bijzondere uitbater, hmmm). Door de Wombeyan Caves gewandeld. Op zondag relax max en op de terugweg nog gepicknickt aan de Thirlmere Lakes (leuke plek om nog eens naar terug te gaan met ons rubberbootje) en het treinmuseum in Thirlmere, waar heel veel vergane glorie en gigantische stoomlocomotieven bij elkaar staan. Het weer heeft zich van zijn goeie kant getoond. De regen uit de wisselvallige voorspellingen viel enkel toen we in de auto zaten en was bijlange niet genoeg om het stof van de dirt roads er af te wassen...



... en de rest van de foto`s



Deze vind ik wel grappig, precies een staatsieportret

Sculptures by the Sea

Wat gaat de tijd toch vlug. Precies 1 jaar geleden, waren we pas aangekomen, wisten we nog van niets, kenden we nog niemand... en stapten we nietsvermoedend op de bus naar Bondi Beach - want da`s toch een van de eerste dingen waar je naar toe wil wanneer je pas in Sydney aangekomen bent. We kwamen er terecht tussen een mensenmassa op het openingsweekend van de jaarlijkse "Sculptures by the Sea" tentoonstelling.

Vandaag met enkele vriendinnen opnieuw langs de beelden gaan wandelen, `t is te zeggen, de nieuwe beelden voor 2009. Sommige mooi, sommige prachtig, en andere ronduit lelijk (te lelijk voor een foto zelfs). Kijk maar....


De Boardroom in de gouden kooi is toch de max he, en pijnlijk juist...




Deze vind ik de mooiste...

Gezelschap

Waarover zal ik het vandaag eens hebben...mogelijkheden zat eigenlijk ....
De Melbourne Cup Race bijvoorbeeld, de belangrijkste paardenkoers van het jaar, "the race that stops the nation". De race waarvoor ieder zichzelf respecterende Australische vrouw zich compleet in `t nieuw steekt, inclusief hoofdtooi, en dan gaat lunchen en champagne drinken. De race waarop zo goed al iedereen wel een gokje waagt. De race, waardoor ik daarstraks om 15u, moederziel alleen door centrum Beecroft wandelde. (iedereen zat immers aan radio of tv gekluisterd)....
Hmmm, er wordt al zoveel over die race geschreven, toch maar niet dus.

Het weer dan, altijd een dankbaar onderwerp...: vandaag vlotjes boven de 35. Was het 39 ? of "maar" 37 ? In ieder geval kwam de warmte met een stevige haardroger-wind aangewaaid uit het noorden. Absolute overrompeling in de school-canteen (waar ik middagshift had). Wel 500 ijsjes, jellysticks, juice pops, pineapple pops etc verkochten we (ja, ijsjes op school... da`s voor een ander blogverhaal).
Vannacht komt een "southerly change" aangevlogen, koude lucht dus, en morgen terug maar 23 graden en buien.
Ach, het weer, het is ook altijd wat.

Nog altijd in dubio over het blogstukje van vandaag, stapte ik daarnet onder de douche. Zonder bril uiteraard, en dus met een papieren frankske. Het duurde immers even voor ik doorhad dat die groen/bruine vlek naast de douchegel een ongewenste douchegenoot was. Een kikker meerbepaald !!! We leren het echt niet he, om de muggedeuren dicht te houden. Ocharme het beestje ook. Waarschijnlijk op zoek naar wat verkoeling in huis, in de douche. Met een beetje hulp een aanwijzingen, is hij zelf terug naar buiten gesprongen. Kan hij samen met de cicades, de possums, de kookaburras en de uilen voor de nacht-achtergrondgeluiden zorgen.

En zo raakt een blogstukje weeral gevuld...

Onze buren

Het lijkt wel of wij geluk hebben in "buren". Hier in Beecroft zijn we ook weer met ons gat in de boter gevallen wat dat betreft (langs ene kant dan toch). Onze buren zijn Ole en Toni, hij een Deen van 67 (die hier al 44 jaar woont), zij een rasechte Australische van begin in de 60. Heel erg joviale mensen, Rosemarie en Jan-Willem zijn dol op hen. Die vragen regelmatig of ze even mogen langsgaan bij hen, en even regelmatig vragen ze het ook niet, en kruipen ze gewoon door de tuin tot bij de buren. Na de voetrally in The Rocks hebben we kennisgemaakt met hun dochter en schoonzoon, lekker gegeten, gebabbeld, ....
Ondanks het beeld dat vele niet-Australische mensen hebben - dankzij series als "Neighbours" en "Home and Away", is het hier in Sydney niet zo normaal en gewoon om veel contact te hebben met je buren. Vele mensen kennen hun buren ook niet, of hoogstens van het even goeiedag knikken. Even een ei of een citroen gaan lenen, is meestal al helemaal "not done". In "the country" zal het wel anders zijn, wij zijn alvast heel gelukkig met onze uitzonderlijke situatie.



Ole en Toni zijn echte levensgenieters en kunstliefhebbers. Toni is kunstlerares en zelf ook erg artistiek aangelegd. Ole werkt in de bouw en heeft zijn halve huis zelf gebouwd en verbouwd. En heel vaak heeft hij het oude hout van afbraakwerken, terug verwerkt in een kast, kaders, etc. Mooi en uniek. We kregen vanavond van hen een hele mooie souvenir mee : een keramieken tegel geschilderd door Toni en door Ole ingewerkt in een houten kader, tot een onderzetter voor op tafel - met hout afkomstig van een oude deel van hun huis, waarop je alle lagen verf van de voorbije 100 jaar nog ziet . Zo mooi vind ik het. Dit en de herinneringen die er bij horen, wordt zeker iets dat we voor altijd zullen koesteren.

The Rocks

Onder een stralende zon verkenden we vanmorgen The Rocks op een iets andere manier. De Belgische Club had er een voetrally georganiseerd, vraagjes oplossen en goed uit je doppen kijken. The Rocks is een gezellige buurt, veel kleine straatjes, oude (nu ja, oude...) gebouwen, mooie winkeltjes, terrassen, veel volk... In de Rocks is Sydney ontstaan, daar is het allemaal begonnen. Veel van de eerste gebouwen zijn er nog, en het lijkt wel heel lang geleden dat de convicts daar werden aangevoerd, maar uiteindelijk is het ook maar een goeie 200 jaar geleden. Een oplossing voor alle vragen hebben we niet gehaald, de aantrekkingskracht van een picknick op het gras van Observatory Hill en bomen om in te klimmen was te groot. `t Is er mooi zitten aan de Observatory Tower, weer eens een ander zicht op de brug. Gezellig.

En dan de mannen, let op de papieren zakskes.... `t was niet helemaal duidelijk of alcohol mocht in het park, dus moest het "stiekem" !