Feestje & pizza`s

"You can come to my party." zei Jan-Willem`s 4-jarig vriendje tegen me op school. Euh, ikke ? "Yes, you. You can come, you`re cool". Heel even was ik geflatteerd, maar toen kwam de waarheid uit kindermond. Ik mag komen omdat het vriendje vindt dat Jan-Willem altijd cool speelgoed meebrengt naar school en hij hoopt ook iets te kunnen lospeuteren ;-) hahaha

Nu is het vrijdagavond en doen Jurgen en ik eindelijk nog eens "pizza night". In Belgie ging ik altijd op vrijdagavond na school en werk naar de supermarkt. Daarna had ik uiteraard helemaal geen zin in uitgebreid koken. Dus eerst de kids eten en bad geven en in bed. En dan relax max, met 2, in de zetel, "is er iets op TV?", met een pizza. Vandaag beginnen we ook zo aan `t weekend, enig verschil, twas nu niet na school en werk, maar na school en park ;-)

Er zijn zo van die dagen....

...dat het leven tegen is. Ook hier is dat niet anders. Gelukkig helemaal niet vaak, maar vandaag was zo`n dag.....
`t Begon al vanmorgen toen ik alleen wakker werd, want Jurgen was in Melbourne.
Toen gingen de kinderen ook nog eens mega-hard kibbelen over wie nu de meeste plek kreeg voor het vuurtje en daardoor duurde het veeeel te lang voor ze hun kleren aanhadden en moesten we rushen naar school - en ik had nog wel bananabread gebakken ;-(
In `t zwembad ben ik bij het aan of uitkleden een oorbel kwijtgeraakt...
Toen we vanmiddag terug thuis kwamen van school, bedacht Rosemarie dat ze haar boekentas vergeten was, dus konden we nog eens terug, grmbl, grmbl...
Daarnet zat Jan-Willem met lange tanden zijn erwtensoep op te lepelen en goot die toen over trui en broek en... oooh wat haat ik dan die tapis-plein !
En als klap op de vuurpeil vindt onze verhuurder het in deze tijden van crisis een goed idee is om de huur op te slaan !
Goh, kga deze dag sebiet wegspoelen met een glas wijn, en Jurgen zit al op de trein naar huis. De dag zal alvast beter eindigen dan hij begonnen is.

Hij kan het !

Ons eigenste Tommeke Boonen rijdt op 2 wielen ! Sinds vorige week de zijwieltjes er gewoon afgelaten. Al peddelend heeft hij dan ergens deze week zijn evenwicht gevonden. En daarstraks in het park, heeft hij ons allemaal verbaasd door ineens rond te trappelen op 2 wielen ! Zomaar, plotsklaps, op zijn eentje ! Wat vindt hij het leuk !


Rosemarie - en wij ook - was ondertussen op Emelie`s feestje, haar Duits klasvriendinnetje. En nee, we gaan niet meedoen aan cliches en stereotiepen, maar ze hebben wel wursten gebakken ;-)
In de categorie "Rare jongens, die Aussies" vielen volgende dingen op...
*de helft van de kinderen zat quasi constant aan de snoepjestafel
*ongeveer diezelfde helft was na 2 spelletjes "schipper mag ik overvaren" te moe voor nog een spelletje
*veel ouders blijven tijdens het feestje, omdat ze het onverantwoord vinden je kinderen achter te laten bij vreemden en omdat de kinderen anders panikeren ..... - soit, tot daar aan toe, wij zijn ook gebleven. Op zo`n zonovergoten dag, wat beter dan wat te babbelen, lachen en eten in het park ?
*maar vreemder - sommige van die ouders gingen 5 meter verder apart op een picknickdeken zitten toekijken - en dus niet socializen met de andere ouders, hmmmm....

Gezocht : bloemenkenner !

Opa, we rekenen op je ! We hebben vandaag zoveel prachtige, wilde, lentebloemen gezien, in alle kleuren van de regenboog. Maar wij kennen geen namen he. En dus roepen we de hulp in van een natuurgids !
De lente is nog maar net begonnen, maar langs het kustpad in het Wyrrabalong National Park - een uurtje ten noorden van Sydney - was het een en al bloemenpracht. Mooie, mooie wandeling dus, in de zon. We hadden gehoopt nog een walvis of 2 te zien, maar dat geluk hadden we vandaag niet. Ik denk dat het nog een beetje vroeg is... de walvissen zullen nu ergens langs de kust van Queensland zitten en pas in September terug voorbij New South Wales zwemmen, met hun kleintjes. Wel mooie vogeltjes en vlindertjes. En eindelijk zagen we ook terug hagedisjes. Tijdens de winter hebben die zich ferm gedeisd gehouden en hebben we ze niet gezien op onze wandelingen - doen die eigenlijk een winterslaap ? Dus, wandeltijd vanaf nu terug maal 2 en terug oppassen geblazen... Want sinds Jan-Willem eens een vertrappeld hagedisje zag liggen op een wandelpad, moeten we steeds dubbel uitkijken waar we onze voeten neerzetten.

Gezellig gepicknickt in het gezelschap van rainbow lorikeets, kookaburras en rosella`s, en dan zijn we afgezakt naar The Entrance. Daar worden dagelijks om halfvier de pelikanen gevoederd, en da`s een mooi schouwspel. De "pelican feed" is een twintigtal jaar zowat per ongeluk begonnen. De Fish & Chips shops gooiden hun afval en overschotjes naar de pelikanen. Als dat eens een keertje niet of te laat gebeurde, kwamen de pelikanen zelf naar de Fish & Chips shops om hun portie op te eisen. Nu is de Pelican Feed een manier geworden om de gezondheid van de dieren in het oog te houden. Er wordt in The Entrance enorm veel gevist en de pelikanen raken wel eens gewond door haakjes, verstrikt in vislijnen etc.
Zo`n hele troep pelikanen bij elkaar is erg bijzonder - en volgens Rosemarie ook een erg stinkende affaire. Hun bekken lijken wel van caoutchou te zijn - ze kunnen die zelfs binnenste buiten draaien. Enorme stukken vis worden in 1 hap naar binnen geslokt en dan zie je dat stuk vis dwars in hun keel zitten. Je vraagt je af hoe ze dat ooit verteerd krijgen. Soms zit een pelikaan ook met zijn bek in de bek van een andere pelikaan, beetje "moossen" met zo`n vis. Jak, niet echt smakelijk, maar wel cool om er zo vlakbij te zijn. En `t levert wat mooie foto`s op. Meer moet dat niet zijn, toch ?

Alle foto`s staan hier....

Voor mijn mama - ons moeke

Een allergelukkigste moederkesdag ! dikke kussen van ver !

De Aussies en hun eten

De Aussies en hun eten dat zijn twee handen op een rondgevulde buik. Overal is er "round the clock" massa`a eten in de aanbieding en een beetje gemiddeld Australier eet ook een keer of 5 per dag. De gewone 3 maaltijden, maar daar bovenop nog "morning tea" en "afternoon tea". Nu, eerlijk is eerlijk, de gemiddelde Australier staat erg vroeg op, en dan kan ik wel begrijpen dat je tegen 10u zin hebt in een stuk banana bread of raisin toast. Dat kinderen na elke zwemles een bakje frieten moeten eten, begrijp ik al heel wat minder. Maar soit, het zal wel aan mij liggen.
Die enorme liefde voor eten valt ook heel erg op, als ik tips voor trips vraag aan Australische kennissen. Zelden of nooit gaan die tips over mooie wandelingen of niet te missen bezienswaardigheden. Wel krijgen we overal adresjes voor de beste fish `n chips, de lekkerste pancakes, cruises met de beste morning tea en restaurants met de uitgebreidste "a volonte" menu`s. Ons tripje naar Nieuw-Zeeland - dat ik nu aan `t voorbereiden ben - gaat dus niet alleen mooi, maar ook erg lekker worden. Want ja, we geven het toe, we zijn ondertussen ook wel fan geworden van zo nu en dan eens een bakje lekkere fish & chips.

Om nog maar even door te bomen over eten, gisteren en vandaag was ik "the lady who lunches". Gezellig, in een zonovergoten stad : gisteren spicy Thais gegeten op een hip terras in Surry Hills, en vandaag lekker ouderwets Earl Grey Tea met Bread &Butter pudding in een tea room in de Queen Victoria Building.
En omdat mijn kroost en man ook iets mag, heb ik net een kersenfocaccia uit de oven gehaald. Morgen nog maar eens goed gaan kilometer(en calorie) vreten ;-)

Geheel terzijde, `t is hier weeral heel de week prachtig weer geweest, zondag wordt het zelfs 29 graden. Overal staan er bloemen en bloesems in bloei. Spring is in the air.... Onze straat ziet er nu - op het einde van de winter - zo uit !

..these are a few of my favourite things..."

in totaal verschillende categorieen, maar van allebei heb ik vandaag weer genoten.

Ten eerste, Chai Latte, hier herontdekt en hmmmmmmm, overheerlijk. Zoals de naam het al doet vermoeden, een variatie op een gewone Cafe Latte, nl met chai ipv koffie. En "chai" is natuurlijk een heerlijke theemengeling met kaneel, kruidnagel, gember, kardamon. Dat in combinatie met verse, hete, gestoomde melk met honing is goddeliijk lekker. Dat bovenste laagje stevig schuim met die extra kaneel erop heeft medicinale krachten, da`s een shot "relax max". I
Toen we jaren geleden door de Himalaya trokken, hebben Jurgen en ik dagelijks liters chai gedronken, toen met verse yak-melk. Het heeft ons toen fit en warm gehouden (een metalen drinkbus vol hete chai met yakmelk doet wonderen in een koude slaapzak). Misschien zit er dus ook een stukje nostalgie in mijn liefde voor Chai Latte... Hier in Beecroft heb ik alvast 2 koffiebars ontdekt waar ze heerlijke Chai Latte brouwen - want er wordt ook boecht verkocht, die van de McCafe vind ik bv barslecht - dus vanmorgen voor de zwemles nog even een heerlijke portie takeaway genot gaan halen, een ommetje meer dan waard. Iemand zin ?






Op woensdagnamiddag op weg naar en van zwemles nummer 2, tijd voor een van mijn andere favorieten : de "Hamish & Andy driving you home" radioshow. Die 2 gasten maken de meest hilarische radioshow op de hele planeet. Absurd ten top, over het meest banale fait divers uit het nieuws of hun eigen leven zetten ze een 2 uur durende radioboom op. Ze spreken bijzonder sappig Australisch, sleuren er jan en allemaal bij en door en liggen beide quasi constant in een deuk van `t lachen. Dat is zo aanstekelijk dat ik in de auto vaak lig mee te schudden van `t lachen. Binnenkort gaan ze op roadtrip naar Amerika, en daarvoor proberen ze nu de zegen te krijgen van Barack Obama himself, en als dat niet lukt is Chuck Norris ook goed. Dat worden weer plezante ritjes naar `t zwembad !
Uiteraard onmogelijk om het op deze blog over te brengen, maar wie tijd en zin heeft om eens goed te lachen, moet maar eens doorklikken....Hamish & Andy mini podcasts.

Of een filmpje van een van hun "pranks" voor tv :