Te schattig !

Gewoon dagje vandaag, maar wel een met een doorbraak(je) voor Jan-Willem. Tijdens de "group time" heeft hij voor het eerst helemaal uit zichzelf beginnen vertellen en antwoorden op de vragen van de juf. Het feit dat het over kippen ging en dat hij al weken uitkijkt naar de kuikentjes die er binnenkort aankomen (op school) zal er ook wel voor iets tussenzitten. Nog in verband met school : hij heeft het ook altijd maar over "mijn vriendinnen", niet over de jongens, en ook nog, volgens hem is hij het braafste jongetje van heeeel zijn school. Heel merkwaardig vind ik dat .... ;-)

Barrenjoey Head

Je kan je wel voorstellen dat er hier langs de kust heel wat vuurtorens staan. En die staan meestal op erg mooie plekjes, hoog op de rotsen, midden in het groen, met naar alle kanten prachtige uitzichten. Zo ook de vuurtoren op Barrenjoey Head in Palm Beach, ten noorden van Sydney, op de landtong tussen de oceaan en de Pittwater. Voor wie van Australische series houdt : Home & Away (iets in de stijl van "Neighbours") zou in Palm Beach gesitueerd / opgenomen worden. Nu is het vooral het toevluchtsoord voor de rijkere Aussies. Maar wij kwamen er voor de vuurtoren. `t Is een kort maar pittig wandelingetje, en de beloning is een prachtig uitzicht. De oceaan, Pittwater, de landtong en nog meer oceaan.
Boven aan de toren konden we binnen in een cottage waar foto`s hingen van hoe het vroeger was, toen de vuurtoren nog bediend moest worden en toen de vuurtoren-man met zijn hele familie bij de vuurtoren woonde. Ik heb altijd al een zwak gehad voor vuurtorens en zou me wel kunnen voorstellen om een tijdje op zo`n prachtige plek te wonen. Maar zonder de elektriciteit, warm water en het internet, zal dat 150 jaar toch een pak minder romantisch zijn geweest. Die families moesten echt helemaal zichzelf kunnen onderhouden, want "even naar de winkel om een brood..." dat zat er echt niet in.
Gelukkig zijn we nu dus 2009 en na een wandelingetje naar beneden en konden wij lekker lunchen in een hippe keet in Palm Beach. En nog meer gelukkig, de aangekondigde regen heeft zich ingehouden tot we in de auto stapten. Nu regent het al een hele namiddag. Zou de herfst er dan toch aankomen ?

Geequippeerd

Vandaag mochten we onze kampeer-trailer gaan afhalen, onze aanhangwagen waarop een tent ligt, die je openplooit tot een grote stevige tent. Het ziet er super uit en we zijn dus al volop plannen aan `t smeden voor kortere en langere tripjes. Volgend weekend proberen we onze uitrusting uit niet te ver van Sydney aan de Hawkesbury river. En met Pasen plannen we een echte roadtrip naar de "outback". Daar droomt Jurgen al even van, dus het plan is simpel : "Go west", via de uitgestrekte zoo van Dubbo, helemaal naar Broken Hill. Uiteraard wereldberoemd dankzij de Flying Doctors, maar ondertussen ook een mekka voor kunstenaars en kunstliefhebbers. En het lijkt ons ons wel wat om in die buurt een paar daagjes rond te hangen en te rijden en te genieten van de natuur, de wijdsheid van de landschappen, en vooral de sfeer die zo`n desolate omgeving met zich meebrengt.
View Larger Map

Heerlijke dag

Dit zijn mijn favoriete dagen, einde van de zomer, begin van de herfst, wanneer het `s morgens heerlijk fris is, een straalblauwe hemel, zonnetje dat het tijdens de dag toch nog lekker warm maakt. Vogels in de lucht, blaadjes die beginnen verkleuren en ook nog veel bloemen. Kinderen die als roosjes geslapen hebben onder hun donske omdat het al wat frisser is `s nachts en dus blijgezind ontbijten en naar school stappen.
En ik, met de ramen en deuren open, verdiep me met veel plezier in mijn website development cursus. De ipod speelt op de achtergrond, en net als ik me bedenk dat het leven toch schoon is, zingt Dido "Thank you" - een van mijn favoriete liedjes aller tijden - en onze openingsdans..... Straks komt Jurgen ook nog terug aangevlogen uit Nieuw-Zeeland. Zoals ik al zei, `t leven kan schoon zijn.

Dolle Mina

Elke namiddag wanneer ik rond half vier Rosemarie van school ga halen, valt het me weer op hoeveel mama`s daar net zoals ik hun kroost komen oppikken. En redelijk veel te vroeg komen om nog wat te kunnen babbelen. Want heel veel Australische mama`s werken niet. Is dat omdat de voorzieningen in voor- en na schoolse opvang gewoon niet zo geweldig zijn, of meer omdat ze hier een pak conservatiever zijn en het klassieke rollenpatroon nog steeds het ideaalbeeld is... ik weet het nog niet heel precies, maar eigenlijk is het ook een beetje een kip en ei situatie...
Nu moet het allereerst heel duidelijk zijn, dat ik het absoluut geweldig vind om de kids elke dag naar en van school te kunnen brengen en meer tijd met hen door te brengen. Maar, tussen die niet-werkende mama`s voel ik me toch wat een vreemde eend in de bijt. En gisteren leek ik wel een "alien"...
De 2 class parents hadden immers een "morning tea" georganiseerd voor alle parents/carers van de klas van Rosemarie, in een plaatselijke tearoom. Om mekaar wat beter te leren kennen. (Dat "parent/carers" wordt hier steeds - geheel politically correct - gebruikt, maar komt in feite neer op de "mums"). Bij een koffietje vertelt iedereen een beetje over zichzelf en de kids etc. En ik begon daar dus te vertellen over Belgie, en hoe de kinderen daar van hun 2.5 of 3 wel 5 dagen per week naar school gaan, van halfnegen tot halfvier, en dan nog vaak in een soort van naschoolse opvang blijven. Want de meeste mama`s in Belgie gaan werken, en vaak is dat full-time. Ik kan je verzekeren, verbazing, consternatie en een vleugje afgrijzen alom. Wie doet zijn kinderen nu zoiets aan ? En dat in een ontwikkeld westers land....
En toen ik dan ook nog vertelde dat ik het nu wel vreemd vind - en soms ook een beetje moeilijk - om niet te werken, om financieel "afhankelijk" te zijn, etc... denk ik dat sommigen er helemaal niets meer van begrepen. Tezelfdertijd is het voor mij ook heel gek om te zien hoe deze mama`s er duidelijk helemaal niet mee worstelen. Ik had echt niet verwacht dat er in een land als Australie dat zo`n "free" en vrijgevochten imago heeft, nog zo`n klassieke en conservatieve cultuur zou heersen.
Aah ja, als klap op de vuurpijl, ontdekten de dames ook nog dat ik sinds ik met Jurgen getrouwd ben nog altijd mijn eigen achternaam gebruik...ik denk dat ik voor sommigen nu een echte Dolle Mina ben ;-))

Ondertussen kwam Rosemarie vandaag thuis met een hele mooie tekening van een uil - kvind het echt heel mooi gedaan van haar en er stond een klein gedichtje bij : spreken is zilver, zwijgen is goud ! Misschien dat ik bij de volgende "morning tea" daar maar even aan moet denken en niet meer te veel "progressieve" praat verkondigen.

Bedwelmend

`t Is waarschijnlijk omdat het einde van de zomer er stilaan aankomt... de lucht is hier al een week of 2 "zwanger" (zoals dat dan zo mooi heet in het Nederlands) van de heerlijkste, bedwelmende jasmijngeuren, afkomstig van de frangipani`s en andere soortgenoten. Ik heb het altijd een van de heerlijkste geuren gevonden en ik geniet er dan ook echt van. Spijtig dat ik die geuren niet kan "attachen" in de blog.
Voor wat dat einde van de zomer betreft, sinds gisteren, 1 maart, is het hier officieel herfst, maar buiten het feit dat het (nog) wat vroeger donker wordt, hebben we er nog niet veel van gemerkt. de temperatuur gaat nog vlotjes boven de 25, en we lopen nog steeds op sleffers en in topjes. In de winkels proberen ze je ondertussen wel al wollen truien, laarzen en jassen aan te smeren. Maar dat wil ik eerst nog wel eens zien hoor, of we dat hier echt gaan nodig hebben....
We hebben ondertussen wel al een gasvuur gekocht - centrale verwarming bestaat hier gewoonweg niet, en Jurgen heeft onze vlucht richting de Belgische zomer geboekt voor wanneer het hier echt putteke winter wordt. We vliegen op 3 en 4 juli richting Belgie, met de A380 !!!
Jurgen zit deze week in een resort in Nieuw-Zeeland (ja, om te werken zegt hij ;-)) en die is daar met een iets ander soort vliegtuigje naar toe gevlogen, een veredeld sportvliegtuig voor 10 personen. Hij zat bijna op de schoot van de co-piloot. Ook weer eens wat anders he.

En dan als afsluiter nog een fotootje van Jan-Willem`s verjaardagsfeestje op zijn school.

4WD fun

Stel je voor : een gebied ongeveer zo groot als de hele Belgische kust, maar dan zonder enige bebouwing en met een eindeloze duinenpartij. En dat gebied heeft maar 2 ingangen, een aan de noordkant en een aan de zuidkant. En je kan er alleen met een 4WD op. Dat trekt aan, dat maakt de avonturier, de racer en het jongetje wakker in elke man. Zodus zijn we dit weekend met 4 gezinnen naar Stockton Beach getrokken voor een weekendje onvervalste 4WD-fun.
Als complete groentjes waren we heel erg blij dat Rob, Jurgen`s collega, erbij was voor de goeie raad, zijn grote krachtige auto en reddingsmateriaal.
De start was wat moeilijk - na een goeie 50m zaten we al vast, maar dat was meteen ook een goeie les in nederigheid en heeft er voor gezorgd dat we niet te overmoedig werden. En eens we de bandenspanning juist gekregen hadden en de gemakkelijkere weg naar het strand gevonden hadden, werd het echt genieten. En ook wel wat spelen... want, zouden we nu echt tot boven op die duin geraken ? Komaan, we proberen gewoon...
Met momenten leek het echt of we in de Sahara beland waren in een etappe van Parijs-Dakar.
Op zondag hadden we er nog geen genoeg van gekregen, en zijn we opnieuw over strand en duinen tot aan het wrak van een olietanker gereden, de Sygma, die al een jaar of 30 in de branding ligt te roesten. Toen Jurgen daarna aan kop ging rijden en nog eens stoer ging doen, werden de duinen en de afdalingen plots wel heel erg steil. Man, man man, dat was effe spannend. Maar eind goed al goed, wij zijn weer een prettige ervaring rijker en vooral de mannen zullen nog een paar dagen zoete dromen hebben en graave verhalen kunnen vertellen.
Voor de kinderen was het ook weer feest, die vonden het crossen ook heel cool, maar ik denk dat ze nog meer genoten hebben van het gezelschap van Senne, Luna en Rune.
Nu ga ik het zand er af douchen, hier zijn nog wat fotootjes van ons avontuur.

De "Bloopers"