`t is hier koud

Ik zit hier met 2 t-shirts, trui met kap, warme broek en dikke sokken te typen. `t is hier al een paar dagen echt koud en regenachtig, en heel veel wind. In de Blue Mountains heeft het zelfs gesneeuwd en blijkbaar was dat in Belgie zelfs op `t nieuws. Morgen wordt de luchtvracht geleverd, hopelijk zitten er nog wat warme kleren tussen.
Maar in `t weekend wordt het alweer 30 graden

Het is nog maar eens bewezen...

Klein mannen zijn zowat de flexibelste soort ter wereld ! Onze Jan-Willem is normaal gezien geen avontuurlijk type als het op eten aankomt... Maar gisteren kwam hij na zijn eerste dag Australische Day Care al vertellen dat ze crackers hadden zonder en met "Vegemite". En... hij vond dat lekker en wilde dat ook thuis eten. Ni normaal, die kleine.
Voor de niet kenners : Vegemite is het zwartbruine goud van Australie, `t is een concentrated yeast extract. Ik vind dat het stinkt en enkel als je er superweinig van op een toast smeert en er dan nog een plakje kaas bovenop doet, valt de smaak mee, wegens zo goed als verdoezeld. Volgens mij doen ze dat hier ook in de borstvoeding, want de Aussies eten het met de kilo, en sinds gisteren onze zoon dus ook !
Hun eerste dagen op de Day Care vallen trouwens ook goed mee. De eerste dag wel nog wat onwennig en met wat traantjes, maar ze hebben mekaar, ze zorgen ook echt voor mekaar en met een paar woordjes engels en veel gebaren hebben ze er toch een leuke dag van gemaakt. Vandaag ging het al heel vlotjes, en heb ik ze zien dansen met de andere kindjes. Van zo`n aanpassingsvermogen kunnen wij nog heel wat leren !

Huizenjacht volbracht !

We hebben een huis ! Het eerste huis dat we zijn gaan bekijken voelde meteen goed aan, het gaf ons de goeie "vibes"... Maar om helemaal zeker te zijn, hebben we daarna nog heel wat rondgereden en een aantal andere huizen bezocht, om er dan helemaal van overtuigd te zijn dat het een goeie keuze is.
Het huis ligt in Beecroft, een groene gemeente +/- 15km ten noorden van Sydney, echt een bushy (hmm, is dat wel een goed woord, zo vlak voor de US verkiezingen ?) omgeving. Het huis ligt vlak aan de spoorweg. Lawaai van de spoorweg is er amper want hij ligt wat in een bedding en het grote voordeel is dat Jurgen vanaf december met de trein naar Alcatel in Rhodes kan.
Hier de link naar de google maps locatie van het huis.
We vinden het vooral een gezellig huis, met een heerlijke tuin. Zeker groot genoeg, en ook zeker niet te groot (want zo ten noorden van Sydney staan er nogal kasten van huizen te huur, maar dat hebben wij echt niet nodig). Er is geen airco, wel verwarming en raar maar waar zeggen de meeste mensen hier dat verwaming in de winter belangrijker is dan airco in de zomer. Hmm, en ik die dacht dat we naar een zonnig, warm land verhuisd waren...
Op 20 november kunnen we er in. Hopelijk is onze container er tegen dan ook.
Morgen ga ik met de relocation agent de school en preschool van Beecroft bezoeken. De public school van Beecroft is blijkbaar heel goed aangeschreven qua onderwijsniveau. Da`s al goed, maar toch ook eens gaan kijken of ze ook leuk is, voor ons meisje. En de preschool is er bijna vlak naast en ze hebben nog een plekje voor de Janneman. Dat lijkt dus echt allemaal geweldig mee te vallen.
PS de foto`s van het huis zijn foto`s van de vorige huurders, `t zijn nog neit onze spullen

Sculptures by the Sea

Zowat heel Sydney was vandaag op de been, richting Bondi Beach en de wandelweg naar Tamarama en Bronte Beach. Want langs het prachtige kustwandelpad, staan een stuk of 120 beelden tentoongesteld (Sculpture By the Sea). Beelden en installaties van allerlei slag, het ene al mooier en inspirerender dan het andere. Het was er een hele begankenis, een processie is er niks tegen. De zon scheen heerlijk, de uitzichten waren prachtig, dus dat was weer een leuk dagje.
En we zijn vandaag 6 jaar getrouwd, dus dat was dubbel leuk !
Morgen moet Jurgen terug aan `t werk, de kids gaan voor `t eerst naar de Day Care (om engels te leren) en ik kan hier wat huismoeder gaan spelen (wassen, plassen, opruimen, koken... `t is eens nodig...)

Jong geleerd...

Dit wil ik jullie ook niet onthouden...
In de shopping malls hier hebben ze in plaats van roltrappen vaak "travelators", rolstroken zoals op de luchthaven die schuin naar boven gaan, maar niet zo steil zijn dat het een roltrap moet worden. Jan-Willem vindt die dingen de max. Hij leert er op "surfen" zegt hij, dan kan hij binnenkort al meegaan met Jurgen... Stoer hoor dat ventje.
In zijn eigen gedachten dan toch...want owee als hij een schrammetje heeft. Vanmorgen had hij zichzelf gesneden met de schaar en "er was BLOED" ! Plakker er op. Maar hij heeft nog heel de dag met zijn duim in "lift"-houding gelopen (zoals op de foto)...ik begrijp niet dat die dat volhoudt zonder een gigantische kramp te krijgen. Mannen he...

De lispeltuut van Balmoral

Na nog maar eens wat huizenkijken richting Balmoral Beach gereden. Mooi strand, prachtig gelegen, afgeschermd, dus geen hoge surfgolven, maar daardoor heerlijk voor kids. Het lijkt er een verzamelplaats voor "mums with kids"... In Australie, of toch op zijn minst in New South Wales hebben ze geen kleuterscholen zoals in Belgie. Kinderen gaan er pas naar preschool als ze (zo goed als) 4 zijn, en gaan daar dan gewoonlijk 1, hoogstens 2 jaar naar toe. Tot ze 4 zijn gaan ze naar een Long Day Care. Maar daarvoor is de vraag blijkbaar groter dan het aanbod en veel Australische Mums blijven dan ook thuis. En ja, dan ga je natuurlijk met je kroost naar `t strand he.
Enfin, wij hebben genoten van Balmoral. Rosemarie vond er een schelp die verdacht veel op de Lispeltuut leek. (de kenners van Pluk van de Petteflet weten dat dit een schelp is die je de weg kan wijzen waarheen je maar wil - zeg maar, de lispelende Annie M.G. Schmidt versie van de Tomtom-GPS...) En ja hoor, deze Lispeltuutschelp wist Rosemarie ook precies te vertellen waar het ijsjeskraam was. Slim hoor, meisje, op zo`n vindingrijkheid kunnen we geen neen zeggen.
En speciaal voor Oriana : kijk maar eens goed naar het witte huis op de foto`s in het webalbum....helemaal speciaal voor jou.

A night at the opera

Na het huizenkijken zijn we woensdagavond naar de opera gereden. Een stukje langs the Botanical Gardens gewandeld, waar de kaketoes door de bomen fladderden en krijsten. En dan de Opera bewonderen, in het schemerlicht. prachtig hoor ! 6 jaar geleden waren Jurgen en ik hier ook, pas getrouwd. Wie had toen gedacht dat we hier nu met onze 2 rakkers zouden rondlopen.... Heerlijk avondje. De hekken van de Botanical Gardens waren dicht toe we terug wilden, dan maar beginnen wandelen, maar uiteindelijk toch een taxi gepakt om de auto terug te vinden (de kleine beentjes werden wat moe). Nog meer fotootjes in het webalbum.