Huizenjacht

Vandaag nog eens een dagje gaan rondrijden op zoek naar geschikte buurten om te wonen. We zijn weer richting Noorden gereden, maar vandaag niet zo ver als disdag toen we echt in de eucalyptusbossen zaten. (Streek van Beecroft en Pennant Hills voor zij die het op google maps willen terugvinden). Daar is het heel mooi en eens je in een wijk bent ook erg rustig, heel heuvelachtig en recht in de bush. Er is een goeie treinverbinding naar Rhodes (waar Alcatel zal zijn), maar `t is wel ver van de stad....Ik vergelijk het een beetje met Brasschaat (alhoewel, de Pfaff-residence zijn we niet tegengekomen)
Vandaag hebben we Lane Cove, Hunters Hill, Putney en Gladesville verkent. Dit lijkt ons ook wel wat. `t is wat minder in de bush, maar daardoor woon je ook minder geisoleerd (vind ik wel goed), dichter bij de stad en soms zelfs aan twater, of met zicht er op. Deze buurten zijn zowat meer als Edegem en Mortsel (qua looks helemaal niet te vergelijken, maar `t voelt zo aan). Jurgen zou dan wel met de auto naar zijn werk moeten, maar `t is niet ver en zelfs met file zou het nog moeten meevallen....zeker in een Jeep ;-)) Wij hebben hier uiteraard nog een auto nodig en omdat ze hier geen monovolumes hebben, zal het een jeep-achtig model worden (en erg dat we dat vinden).Daarstraks in de Nissan-garage een X-trail gaan uitproberen. Dat zag er allemaal goed uit. Nu nog zien hoe we dat doen, een nieuwe leasen of een goeie 2de hands op de kop tikken.
En dan moet ik er Jurgen natuurlijk nog van overtuigen dat het toch echt wel beter is dat hij met de 2de auto (die we ook nog moeten vinden, maar die waarschijnlijk een ouder, kleiner ding gaat worden, naar zijn werk rijdt en dat ik met de Jeep van hier naar daar rondtoer ;-)
We houden jullie op de hoogte !

Een droom ging in vervulling !

Na een dagje buurten kijken op zondag, waren we vandaag toe aan een leuker uitstapje.
Al wil ik over gisteren toch nog wel kwijt dat het absoluut geen saai dagje was. We zijn wel veel gaan rondrijden, maar geheel toevallig ;-)) waren we rond het middaguur in Rhodes, waar Alcatel in december naar verhuisd...Niet zo bijzonder, ware het niet dat in het shoppingcenter van Rhodes ook de enige Ikea van Sydney is en dat je daar ook gehaktballetjes met veenbesjes en frietjes kan eten (zoals ik al zei in een vorig bericht, er zijn nog zekerheden, ook als je aan de andere kant van de wereld bent). Je kan al raden wat ze hier gisteren gegeten hebben.

Terug naar vandaag, naar het Koala Park in West Pennant Hills. Een kleinschalig park, een Sanctuary, een beetje vergane glorie, maar daardoor erg rustig en niet getoeristiceerd (bestaat zo`n woord ?).
Echidna`s, wallabies, kangoeroes, dingo`s, allerhande prachtige vogels, emus, een wombat, sprekende kaketoes en uiteraard koala`s !
Bij de kangoeroes mocht je gewoon binnen de omheining. Rosemarie en Jan-Willem waren eerst nog wat op hun hoede, maar dat duurde niet lang. Al snel zaten ze op hun knieen die dieren te aaien alsof het onze poes Lily was. Er waren een paar kangoeroes met een kleintje in hun buidel die af en toe ook eens kwamen piepen, en dat was natuurlijk helemaal bijzonder. Echt, ze vonden het fantastisch, en ik ook. De enige manier om hen er weg te krijgen was omdat de koala`s om 14u eten kregen en omdat we die dan ook mochten gaan aaien. En dat is natuurlijk al een jaar of 3 Rosemarie`s ultieme droom (toen Jan-Willem geboren werd heeft ze een van de knuffels die hij kreeg ingepalmd, een koala, en die ligt nu al 3.5 jaar elke nacht in haar bed...je zou van minder gaan dromen)
Een van de koala`s werd wakker gemaakt, uit zijn boom gehaald en kreeg wat eucalyptusbladeren. Wij mochten hem aaien, en echt heel dichtbij komen. "Als ik mijn oogjes toe doe en aan de koala ruik, ruik ik precies eucalyptuszakdoekjes" zei een stralende Rosemarie. Echt een hoogtepunt in het leven van ons klein meisje !
Daarna mochten we ook nog een wombat aaien, da`s groot zeg, en heel wat minder zacht, maar toch ook bijzonder. En dan wilden de kinderen nog eens terug naar "hun" kangoeroes, nog eens aaien en knuffelen, en ze wilden alleen maar mee terug naar huis onder de voorwaarde dat we zeker nog eens gingen terugkomen. da`s beloofd !
(By the way, dat was ik nog vergeten melden - `t is hier een lekkere 25 a 30 graden)

Rare jongens, die Australiers !

Wat leuk is aan zo`n ander land, is dat er zoveel dingen "anders" zijn, dat we zoveel dingen "gek" vinden. Ik ben ook erg benieuwd om te weten of ik die dingen binnen 2 jaar nog steeds "gek" ga vinden... Vandaar een lijstje van dingen die me tot nu toe al opgevallen zijn :
*het verkeer : heel druk, heel smalle rijstroken, verschrikkelijk veel verkeerslichten en ze rijden links (ja, dat hebben we al door). En toch vind ik dat het nog redelijk vlotjes gaat. Iedereen gaat hier "go with the flow" en kheb nog geen greintje agressiviteit tegengekomen (en trust me, het bompa-rij-gedrag dat wij hier nog vertonen, zou bij menige belg - mij inclusief - minder fraai gedrag uitlokken)

*er is hier een ongelofelijke markt voor architecten, want eerlijk gezegd, de meeste bouwsels die ze hier neerzetten, zijn niet echt een streling voor het oog (uiteraard met de spreekwoordelijke uitzonderingen voor de bruggen, de opera en enkele andere gebouwen). Ik heb het vooral over de woonhuizen - echt niet veel soeps

*de vogels zijn hier prachtig : de papegaaien fladderen hier tussen de bomen vergezeld door parkieten en ander exotisch gekleurde beestjes

*de huizen en gebouwen zijn redelijk slecht onderhouden, overal afbladderende verf, scheefgezakte dakjes en toestanden, verwilderde tuinen, de Australiers hebben duidelijk belangrijker dingen te doen. Met al dat natuur en strandschoon in de buurt, kan je hen echt geen ongelijk geven.

*naar de supermarkt gaan is absoluut niet stresserend ! in Mortsel sta ik aan de kassa altijd te worstelen om een week aankopen snel genoeg in zakken te proppen terwijl de kassierster weer eens het wereldrecord "aankopen scannen" probeert te verbreken. Hier doet de kassierster alles zelf in zakjes, en ze stopt alles mooi soort bij soort, vlees bij vlees, koelkast stuff bij koelkast stuff, droge voeding bij droge voeding, echt klasse. Relax max.

*en dan nog wat voorbeelden van wat we maar Australische humor zullen noemen :
-de website van de RTA (Verkeersdienst) is enkel open tussen 6u en 12u30 - een website haha
-de wasmachine kan je hier instellen op koud water, warm water of tussenin. Maar hoe koud koud is en hoe warm warm, da`s een detail dat er niet echt bijhoefde. Je kan ook wassen met veel water, of weinig, of tussenin, maar hier ook geen verdere toelichting....maar de was is wel proper, dus, no worries mate.

Wordt vervolgd....

Aangekomen in Sydney

Jaja, we zijn er dus geraakt, "alive", maar niet zo "kicking". Alhoewel, we mogen niet klagen. De ellenlange vlucht is redelijk goed verlopen, de kids hebben verschillende keren geslapen en zijn voor de rest echt superflink geweest. In Brussel mochten ze nog even mee de cockpit in, dus dat zat al meteen goed en daarna hebben ze een keer of 5 naar Ice Age gekeken (zowat het enige filmpje dat geschikt was voor hen, maar gelukkig houden zij nog van herhaling).
Op zaterdagmorgen aangekomen in Sydney en dan met pak en zak naar ons appartementje, halverwege tussen de stad en de luchthaven. So far so good, maar dan begon de marteling.... want het was pas 7u `s morgens en om de jetlag min of meer te bestrijden, moesten ze dus nog heel de dag zien door te komen, zonder al staande in slaap te vallen. We hebben de middag gehaald, maar dan moesten we echt in bed, Jan-Willem en Rosemarie (en ik) konden de ogen echt niet meer openhouden.
Na een dutje zijn we dan naar `t strand van Maroubra gereden, en dat was een schot in de roos, lekker uitwaaien, schelpjes zoeken en achter de meeuwen hollen : jaja, ook hier in Sydney hebben de meeuwen schrik van Jan-Willem, er zijn nog zekerheden in `t leven.
En dan weer lekker in bed. Wel midden in de nacht allemaal een uurtje wakker geweest (jetlag he), maar dan toch heerlijk doorgeslapen tot zondag 10u ! En zo, zijn onze 2 jaar Sydney dus echt begonnen !

Kinderkunst

De kinderen en dan vooral Rosemarie zijn de laatste tijd nog al erg "into knutselen". Kleuren, knippen, frutselen en liefst met veel plakband.... ze gaan er helemaal in op. Er zitten echte kunstwerkjes bij, maar we kunnen niet alles bijhouden tot " later" . Vandaar dat ik een webalbum ben gestart.

Bob De Bouwer - oftewel Jan-Willem

Jan-Willem is een echte jongen, een vat vol testosteron en hij kickt op alles wat snel, cool en graaf is. Een bouwterrein met mega bulldozers en graafmachines is dan ook zijn idee van het walhalla, en vanmiddag was hij een heel gelukkig kereltje want hij kon met Iris naar enkele grote werven in Brussel. Hij heeft er duidelijk van genoten, in `t begin nog wat onder de indruk, maar daarna zag hij het duidelijk helemaal zitten.
Als zijn carriere als sneeuwscooterchauffeur letterlijk in het water mocht komen te vallen (global warming, niewaar), heeft hij alvast een voldoende cool alternatief gevonden. Dankjewel Iris !

De uittocht - deel 2 : Een puzzel van 199 stukjes

199 : zoveel stukken huisraad zijn vandaag vertrokken voor een tripke over de zeven zeeen. 199, van parasolpoot tot soeplepel, van zwembroek tot microgolfoven, en niet te vergeten : de surfplanken.
Vanmorgen om 7u30 waren ze weer op post, deze keer met 5 ! En dat ging weer ne gang, amai, die mannen weten van aanpakken en voor mij was er geen doorkomen aan. Heel onze benedenverdieping stond propvol dozen en kartons. 1 man hield zich bezig met de inventaris, een andere maakte een puzzel van 199 stukjes in de container, om het allemaal mooi te doen aanpassen en om te vermijden dat heel de boel begint te schuiven als er een stormpje komt opzetten op de indische oceaan.
Om 12u00 zat alles in de container en werd het geheel met een aantal balken vastgezet. Zegel op de container en weg ermee. Tot binnen een week of 8.
De luchtvracht is ook vertrokken, toch ook nog 19 dozen - vooral speelgoed en kleren - die zien we normaal gezien binnen een dag of 10 al terug. De foto`s van de verhuis vind je in het verhuis album
En hier zitten we dan, in een leeg en hol klinkend huis. En vuil dat het hier was. dat zie je pas als je alle meubels weghaalt, de living is hier dringend aan een nieuw laagje verf toe. En ik zal ook nog maar eens goed kuisen, zodat het er toch een beetje presentabel uitziet als de huurder er in trekt.
Nog 2 nachtjes op de luchtmatras, en dan is Jurgen terug....daar kijken we al (lang) naar uit.